Guido en Tamara, Mila, Kyran en Ivar Jaspers

Dagboek 2011

Home
Dagboek
Januari
Februari
Maart
April
Mei
Juni
Juli
Augustus
September
Oktober
November
December
Laos Vietnam

 

 

Al weer een nieuw jaar in Kuala Lumpur; een jaar met hopelijk vele spannende avonturen om te beleven.

 

21 november: van alles wat

bullet

Eind oktober was het Deepavali, het Indiase lichtjesfeest. Op school is het gevierd met een parade en mooie dans.

bullet

Halloween was ook eind oktober. Het is groots gevierd op de Amerikaanse school, hoe kan het ook anders: een enge avond met veel spelletjes en gangen om te wandelen, knutselen met de klas.
Daarnaast was er een trick or treat tocht op de compound. Mila vond het geweldig om met vriendinnetje Malou (en een vader in het kielzog) overal aan te bellen. Kyran houdt niet van verkleden ('gewoon Kyran' zijn) maar wilde wel aanbellen. En dat mag ook.

bullet

We ontdekken weer stukjes stad: chinese tempel, little India, weer eens science center. We bezoeken de Thean Hou tempel, de grootste Chinese tempel in KL. We zoeken ons dierenriem teken en Mila en Kyran zoeken het fortuin met behulp van vallende stokjes.

bullet

Ilse en David zijn op bezoek. Heerlijk om alles te laten zien, zomaar een winkelcentrum maar ook de bossen, de Batu grotten en natuurlijk de school van de kinderen. Mila en Kyran laten alles vol trots zien. Ik geniet van zomaar kletsen, lang kletsen ook, en koffie drinken. Eens een keer niet over de telefoon!

bullet

Er zijn veel zwemmomenten op school, moeder is veel in het bad te vinden om te helpen. Ook is de zwemles begonnen, misschien kan Mila in maart afzwemmen voor het A-diploma. En anders kan ze toch mooi heel goed zwemmen.

bullet

De eerste tand is eruit! De tandarts heeft ''em er uiteindelijk uitgetrokken toen ie heel los zat. De echte tand zat er al achter en is al bijna helemaal volgroeid. Geen gat dus. Op naar de volgende.

bullet

Het eerste rapport voor Kyran is er; hij doet het goed, kijkt veel de kat uit de boom maar wordt steeds actiever. Gymles vindt hij heel leuk maar ook letters en cijfers. Bahasa en Chinees vindt ie minder interessant.

bullet

Ivar slaapt eindelijk weer wat beter. De afgelopen weken was hij zeker 5 keer per nacht wakker en helaas betekent dit nog steeds dat Tamara eruit moet. Nu is hij weer bijna op zijn oude ritme, 1 keer wakker 's nachts.

bullet

De eerste hapjes zijn een feit. Hij keek wat vies bij de eerste hap maar slobberde daarna alles naar binnen. Banaan gaat wel beter dan mango. Mila en Kyran vinden het geweldig om te helpen, ook al komt niet alle mango dan in Ivar's mond.

bullet

Tenslotte nog een kleine werk update. Guido had afgelopen banenronde gesolliciteerd op diverse banen. Helaas is hij op alle banen afgewezen (ook al was hij een paar keer de nummer 2). In februari is de volgende ronde.

 

27 oktober: Siem Reap en omgeving

Wat een prachtig land is Cambodja. Natuurlijk hebben we maar een stukje gezien, maar dat was al prachtig.

Het is een vroege vlucht (om 4 uur op!) maar het voordeel is dat je dan nog een hele dag voor je hebt. Visum aanvraag, paspoortcontrole, alles loopt gesmeerd. In een lange rij zitten alle beambten druk te stempelen.

Angkor Wat is een eeuwenoud tempelcomplex – tenminste, dat staat er nu nog van wat eens een miljoenenstad geweest heeft kunnen zijn.

Het was nog erg nat; kennelijk was Cambodia samen met Thailand overstroomd (wel veel minder erg dan Thailand). Maar dat hadden we even niet meegekregen – zonder TV of lokale krant of ander lokaal nieuws. In Siem Reap, de plaats bij Angkor Wat, zijn de hoofdstraten geasfalteerd, en de andere wegen zijn verhard, of onverhard. Met de overstromingen waren alle wegen beschadigd en dus zeker de zijstraten. Ons hotel lag ook aan een zijstraat, die ook onder water stond.

Bijzonder om te zien is dan wel dat het leven gewoon doorgaat, water of niet. Straatrestaurantjes zijn nog net zo druk aan het koken, men eet gewoon met de voeten in het water of omhooggetrokken. In diverse huizen (eenkamerblokjes van cement of hout) staat een laat water, maar alles staat gewoon wat hoger. Kinderen spelen in het water en vangen visjes in de rivierstroompjes.

Op een van de avonden waren we uit eten geweest in de stad. Op de terugweg met de tuktuk wilde de bestuurder eerst niet de onverlichte onverharde onderwater straat in. Na onze overriding gaf-ie vol gas; toen hebben we alsnog besloten dat we het laatste stukje maar zelf gingen lopen. ‘s Avonds tot voorbij de enkels door het water waden…

En de volgende ochtend wilde Tamara de natte schoenen even schoonmaken onder de kraan. Denkend ergens nog wat extra modder weg te moeten boenen, duwde ze nog wat harder – tegen een pad die zich heerlijk in de warme natte schoen had genesteld! Brrrr.

De tempels waren fantastisch. Met de tuktuk ons laten rondrijden. Angkor Wat is groot en groots. Maar Ta Promh vond ik indrukwekkender, want die tempel is nog deels overwoekerd door jungle. Er waren nog andere. Een mooie toegangspoort tot Angkor Thom met honderden wachters aan weerszijden die een lange zevenkoppige slang in bedwang houden; de poort zelf bestaande uit vier grote koppen die alle kanten opkijken.

Toch hebben we maar een fractie gezien; toch ook wat rekening met de kinderen proberen te houden. Wat helaas af en toe toch nog resulteerde in een krijsende Ivar en slapende Kyran.

‘s Middags nog even nagenieten in het zwembad. ‘s Avonds lag er altijd wel iemand van ons te blaffen in zijn bed. We gaven de verkoudheid en koorts waarmee Kyran vertrok uit KL vriendelijk door aan elkaar.

Op een van de dagen gaan we naar een drijvend dorp in het meer. Wat anders maar 20 minuten rijden is, is nu met alle regen en slechte wegen het dubbele. Overstappen in een bootje en dan rijden we op het Tonlé Sap meer. In het begin van het meer drijven allemaal bootjes. Ook de school, de ijzerwinkel, de supermarkt, allemaal bootjes. Geen Cambodjanen maar Vietnamezen die hier zijn komen wonen na de Khmer Rouge. Bijzonder om te zien.

 

Ik had weer eens iets raars (ik verlies tegenwoordig vaak mijn stem bij verkoudheid): ik kreeg de hik, en wel onbedaarlijk. Bij elke ademhaling een hik. Op zaterdag de hele nacht lang; op zondag de hele vlucht, en een groot deel van de nacht, op dinsdag van half acht tot twee onafgebroken. Toen was ik het zo zat dat ik naar het ziekenhuis ben gegaan. Daar wisten ze het ook niet, dus een paardemiddel: intravenous valium voor een half uur. Dus plat voor een half uur, plus nog anderhalf uur bijslapen. En toen was echt de hik weg.

 

25 augustus: zomer in Nederland

We zijn weer terug van een hele lange zomer in Nederland. En met een persoon meer dan dat we kwamen, heel bijzonder.

Zomaar wat dingen op een rij:

Kyran praat sinds een paar maanden honderduit. De weken in Nederland hebben zijn Nederlands heel erg verbeterd. Een paar, leuke, fouten blijft hij houden. Zo heeft het het consequent over 'over' (oven) en 'nelk' (melk), gaan auto's door de 'slagpoort' (slagboom) en was de weg erg 'sliddig' (glibberig). Ook heet elke kleine auto een 'titui', geen idee waarom.

Op 10 juli om 18.45 uur wordt Ivar Andreas Johannes Jaspers geboren, in het Bronovo ziekenhuis in Den Haag. Oma giraf past op Kyran en Mila, kookt eten en legt hen in bed. Een paar uur na de geboorte zijn we al weer thuis. De volgende ochtend kunnen Kyran en Mila hun nieuwe broertje bewonderen. Mila ontpopt zich als een heus moedertje. Ivar hoeft maar te huilen of ze is bij hem om te troosten, aangeven van nieuwe luiers, verschonen (de plasbroeken dan) en veel wandelen. De oude poppenwagen van Tamara is een prachtige kinderwagen om mee naar het park te wandelen. Voor de keren dat Tamara rijdt, gebruiken we de antieke bruine kinderwagen van tante Maria. Bekijks gegarandeerd!

Half juli hebben we een heuse 'Syrië-reünie' gehad. Organisatietalent Jacqueline had wel 9 families die in Damascus zaten of zitten, bij elkaar gekregen in Utrecht. Ontzettend gezellig om iedereen weer te zien en bij te kletsen. De 'Moestuin' is een biologische tuin met veel speelruimte voor de kinderen, in de zandbak, met de diverse skelters, bij de kleine dieren of op het gras. Kinderen aan het rennen, volwassenen aan het kletsen. En dan samen een heerlijke lunch. Ivar is dan 10 dagen en ligt heerlijk te slapen in de poppenwandelwagen. Een supermiddag!

Mila en Kyran hebben diverse logeerpartijtjes bij opa en oma. Ze genieten van de aandacht, van de zandbak op the schoolplein, de kinderboerderij, het vele spelen met opa. Na een van deze logeerdagen ontmoeten we kinderen en opa en oma bij de Efteling. Het is niet zo zonnig en daarmee ook niet druk. Het was weer geweldig om door het sprookjesbos te lopen, de fata morgana te zien, droomvlucht en ook nog in de bobsleebaan te gaan. Kyran vond het maar niets tijdens de rit maar zodra hij eruit was 'mama, nog een keer?". Grapjas.

'Andere oma' (uit Heeswijk) is 70 geworden. Dat vieren we in Den Haag met gezin en aanhang. Voor Ulrike, Bas en Lotte is het een hele reis uit Brunssum. Guido is helaas dan al weer in Maleisie. Hij moet weer gewoon werken. 's Middags gaan we met z'n allen naar het strand. Het is prachtig weer en de kinderen genieten van de zee en het zand. En de rest ook!

Mila heeft een heerlijke 'sleep-over' gehad bij Marieke in Veldhoven. Veel geknutseld, gespeeld, gefietst, gegiebeld en weinig geslapen.

Veel bezoekjes van vrienden, kraambezoek, gewoon bezoek, lunch- en play dates bij oma giraf en allemaal even gezellig. Alle ooms en tantes van Tamara komen naar Heeswijk om bij te kletsen en Ivar te zien. Opa Ierland en oma Joke zijn een paar dagen in Nederland om hun 2 nieuwe kleinkinderen te zien. Ivar was niet de enige Jaspers-aanwinst. Loula Tay is maar een paar weken jonger.

De (bijna) jaarlijkse borrel was weer ontzettend gezellig. We hebben genoten om met iedereen bij te kletsen, ook al is het maar kort. Het weer speelde goed mee en opa heeft opgetreden als de entertainer van de aanwezige kinderen. Hij was flink moe van al het rennen! Dank dat jullie allemaal gekomen zijn!

En natuurlijk zijn er ook dagen bij die rustig voorbij gaan met een wandeling of een bezoek aan de speeltuin.

 

20 mei: over verjaardagen en bezoek

De maand vliegt voorbij. Nadat we het eerste weekend in Miri en Brunei hebben doorgebracht, zijn we de rest van de weekenden thuis. Maar niet alleen! We krijgen namelijk bezoek uit Nederland. Frédérique en Nico komen een week op bezoek, op doorreis van hun weeshuisproject in Birma.

Net voordat ze komen, vieren we de verjaardag van Mila met al haar vriendjes. Ze wist heel duidelijk wie ze wilde uitnodigen en wat ze wilde doen. Het moest een waterfeestje worden, met veel waterspelletjes en een blauwe taart met golven. En dus hebben we chocoladetaart met blauwe slagroom en blauwe letters. We hebben diverse spelletjes klaargezet, maar het is grappig om te zien, dat de kinderen eigenlijk alleen willen spelen. Ze blazen nog snel een keer tegen het bootje, maar toveren het badje dan om tot grote soeppan om er heerlijke (blauwe!) bladerensoep in te koken. Voor de creatieve noot hebben we paraplus gekocht die iedereen mag beschilderen. Heel leuk om te zien hoe verschillend de kinderen hun paraplu versieren: met grote vlakken of met kleine strepen of met diverse figuren. Het worden prachtige creaties! Als de plus in de zon drogen, is het tijd voor een waterballonnengevecht. We hadden wel 250 ballonnen gevuld met water en in een mum van tijd was alles kapotgegooid. Het leukste was natuurlijk om te proberen Guido te raken! Na een lunch van pannenkoeken zit het feestje er weer op. Heel erg leuk geweest!

Die avond rijd ik naar het vliegveld om Frédérique en Nico op te halen. Ik hoef maar eventjes te wachten en daar zijn ze al. Snel rijden we terug naar huis. In de auto hoor ik al een heleboel verhalen over het project in Birma, dat ze net weer bezocht hebben. KL en Birma zal een groot contract vormen!

Zondag doen we het rustig aan. Niet te vroeg opstaan, alhoewel Mila niet kan wachten om alle kaarten en cadeautjes open te maken, omdat ze nu echt jarig is. Ze kijkt er al weken naar uit! En wat is ze weer verwend! Eigenlijk weet ze niet waar ze moet beginnen met spelen, lezen of ballonnen blazen. Te veel. 's Middags brengen we aan het zwembad door. Er wordt gezwommen en heel veel gespeeld met de nieuwe Barbie, My little Pony en Polly Pocket. Wat een heerlijke fantasie heeft ze toch.

Maandag en dinsdag gaan Frédérique en Nico naar Malaka. Wij doen onze normale dingen van school, werken en boekjes lezen. Op dinsdag viert Mila haar verjaardag op school (met jawel, blauwe cupcakes!). Ze heeft een speciale feestjurk aan en er wordt flink gezongen voor haar.

Woensdag is speciaal voor Mila en Kyran omdat Frédérique en Nico mee gaan naar school. Even lijkt het erop of ze de school niet inkomen. De veiligheidsmaatregelen zijn aangescherpt sinds de dood van Bin laden en de paspoorten liggen nog thuis. Gelukkig weet Nico zijn nummer uit het hoofd en mogen ze naar binnen. De ochtend gaat relaxed voorbij met kletsen, stroopwafels, diverse verjaardagstelefooontjes en cadeautjes. En nog even werken want de Berita, het schoolblad, moet weer naar de printer. Dan is het al weer tijd om Kyran op te halen, te lunchen en naar Mila's school te rijden. Mila geeft een uitgebreide rondleiding over het schoolterrein en wil alles laten zien. De middag gaat voorbij met werken aan het schoolblad, rondrijden om het resultaat bij de juiste persoon te brengen en relaxen aan het zwembad.

Donderdag en vrijdag gaan Frédérique en Nico zelf de stad verkennen. Ik zet ze af bij het vogelpark, vanwaaruit ze verder gaan naar het nationaal museum, Little India, Chinatown en meer. Mila heeft haar laatste zwemles op school en krijgt een heus diploma als ze aan alle gestelde eisen van zwemmen met kleren aan, kleren uittrekken, onder water zwemmen en meer, heeft voldaan. Helemaal trots!

Zaterdag gaan we met z'n allen naar het FRIM, het Forest Research Institute, een stukje regenwoud met een grote varieteit aan bomen en planten. De middag brengen we lui aan het zwembad door en in de avond stappen we met z'n allen in de auto richting Selangor. Het is een uurtje rijden (iets meer omdat de weg zo slingert) en dan zijn we bij een resort met een meertje, ergens afgelegen en verlaten. Maar te zien aan de hoeveelheid auto's zijn we toch wel goed. Zwemvesten aan en we kunnen in een bootje stappen. Met elektrische motor varen we heel stil langs de kant om daar de vuurvliegjes te bekijken. Als je niet beter weet, lijkt het wel of ze kerstverlichting in de bomen hebben opgehangen, zo synchroon knippert het. Maar af en toe zien we echt een vliegje voorbij vliegen. Na een half uurtje varen we weer terug. Nog wat drinken en weer op weg naar huis; met een mindere slingerweg deze keer.

Zondagochtend gaan we ook met z'n allen op stap. We lopen door Kampung Baru, een oud stukje Kuala Lumpur. Niet helemaal nieuw voor ons, maar nieuwe straatjes om te ontdekken. Daarna zetten we Fre en Nico af bij Bukit Nanas, een stukje regenwoud in de stad. Wij gaan boodschappen doen, lunchen en zwemmen, lekker relaxed.

's Avonds willen we met z'n allen buiten gaan eten, maar er is zo'n noodweer losgebarsten, dat we onze plannen moeten wijzigen en ergens binnen gaan eten. Niet minder gezellig als laatste avondmaal. We gaan niet te laat naar huis. Kinderen hebben weer school en ons bezoek moet vroeg op om het vliegtuig te halen. Het zit er al weer op. Vooral Mila is erg verdrietig en huilt dikke tranen. Nog maar een paar weken en we zien ze vast weer in Nederland.

 

6 mei: weekendje naar Norah in Miri

Het staat al even gepland: een weekendje naar Miri. Nu is Miri op zichzelf niet heel bijzonder, maar het wordt voor ons bijzonder omdat Norah en familie daar woont. Shell heeft een kamplocatie in Miri en daar gaan we naar toe. Het is maar 2 uur vliegen en Tone staat ons al op te wachten. Binnen een half uur zijn we door alle controles heen, geweldig! En dan is het ook nog maar een kwartier rijden naar hun huis. Da's wel even wat anders dan een uur in KL. Hier kan ik wel aan wennen. Norah en Mila kussen elkaar gedag en gaan meteen over tot de orde van de dag: spelen. Niets wennen, maar gewoon verder gaan waar ze gebleven waren. Kyran moet even de kat uit de boom kijken, maar ontdekt al snel de grote hoeveelheid autootjes van Casper, inclusief vliegtuigen en auto's met geluid en is blij aan het spelen. Tijd voor ons om koffie te drinken en te kletsen. Na een heerlijke lunch krijgen we een auto mee (luxe!) en hobbelen we in deze jeep naar ons hotel. Zwempakken aan en het water in. We laten de zee voor wat het is vanwege de vele zandvliegen, die ontzettend jeuken, en plonsen het grote zwembad in. Prima! Tegen half 6 ontmoeten we de Indrelids in hun favoriete pizzeria. De kinderen mogen hier hun eigen pizza maken in een eigen gekozen vorm. Dat moet wel lekker smaken! Drie hartjes gaan even later de oven in en drie kinderen smullen even later van een superpizza!

De volgende ochtend rijden we de grens over naar Brunei. Helga en Axel wonen daar met hun drie kids. Nog net, want over een maand gaan ze verhuizen. Nog net even tijd om hallo te zeggen en het Shell kamp in Brunei te bekijken. Mila en Marieke, de jongste van de drie dochters, zijn even oud. En hoewel ze elkaar bijna nooit gezien hebben, spelen ze meteen samen met alle Barbies die er zijn. Kyran is dolgelukkig met de diverse (roze) barbie-auto's.

Wij kunnen dus lekker kletsen, genieten van de koffie en de taart en de heerlijke lunch. We rijden nog even naar het strand en de club-met-grote-speeltuin voordat we weer in de auto naar Miri gaan.

Maandag is alweer de laatste dag (omdat het zondag 1 mei, dag van de arbeid, was, is maandag een vervangende vrije dag; goede regeling!). We zwemmen nog wat en gaan nog even bij Norah en Casper spelen en lunchen, voordat we naar het vliegveld gebracht worden. Het was gezellig! Nu zal het wel een tijdje duren voor we hen weer zien.

 

25 april: vrolijk Pasen!

Pasen is geen grote feestdag in Maleisië, maar op school en bij de Nederlandse vereniging wel. Gisteren op school stond in het teken van Pasen. Diverse moeders (waaronder Tamara) hebben knutsel- en bakwerk voorbereid. Eerst mogen alle kinderen paaseieren zoeken op de speelplaats. Helemaal trots komen ze hun volle mandjes laten zien. Daarna is het tijd voor knutselen en bakken. Bij 2 moeders mogen kinderen muffins omtoveren in echte paashaasmuffins en bij de mama's van Lars en Mila (zo heten we namelijk in de klas) mogen ze paaseieren verven. Wat is het toch handig dat oma giraf altijd een heleboel eierverf opstuurt! Komt heel goed van pas! De meeste kinderen kennen het niet en vinden het prachtig. Als we het dan ook nog magisch maken, doordat ze eerst met lichte wasco op het ei mogen tekenen (zie je bijna niet), blijft de tekening wit wanneer deze in de verf ligt. Dus de tekening wordt zomaar zichtbaar in de verf. Wow!

Mila moet de hele ochtend helaas missen. Ze is al een paar dagen ziek, (hoge) koorts en erg lamlendig. Gelukkig gaat het weer beter.

Vandaag is het paasfeest bij de Nederlandse vereniging. Bij de poloclub mogen alle kinderen eieren verven, paastekeningen maken en hun fiets versieren. Vooral dat laatste is ontzettend leuk. Veel crèpepapier, ballonnen en andere glitters hangen aan elke fiets. Met de mooie fietsen wordt er een fietsrace gehouden en krijgt iedereen een prijs voor de prachtige fiets. Leuke ochtend!

De middag gaat voorbij met tekenen en heel veel spelen met buurmeisje Malou. Mila voelt zich weer beter en samen zijn ze uren aan het spelen en puzzelen.

 

4 april: laatste dag van opa en oma

22 Maart in de middag komen opa en oma aan op het vliegveld. Mila en Kyran willen graag mee om hen op te halen. Precies op tijd zijn we er. Mila kletst meteen honderduit, maar Kyran moet toch even wennen. Hij zit wat stilletjes weer in de auto terug en geniet van de sushi als kleine avondmaal.

De volgende dag is het nog school voor de kinderen. We brengen ze weg als opa en oma bijslapen en het is feest als opa en oma mee komen bij het ophalen. Mila laat vol trots haar school zien: haar klas (met haar zojuist geschreven eigen verhaal over de giraf), haar speelplaats, het zwembad en alle knutsels die ze met haar klas gemaakt heeft. De rest van de dag wordt er alleen maar gespeeld, binnen met de nieuwe trein en buiten bij het zwembad.

De volgende dag gaan we een stukje van Kuala Lumpur ontdekken: het vogelpark in Lake Gardens. Veel pauwen, hoewel wat sneu aan veren, mooie rode vogels en tenslotte een aantal kleine parkieten die Mila wat eten mag geven. Na de lunch is het tijd voor Mila's gymles. Vandaag is extra bijzonder: vier kinderen, waaronder Mila, gaan over naar de grote groep. Extra haar best doet ze op de evenwichtsbalk. En omdat het vakantie is hierna, is er een groot springkussen voor alle kinderen. En wij vieren de vakantie met koffie en gebak na afloop!

Vrijdags gaan we op pad. Eerst 2 dagen naar Cameron Heighlands en daarna 2 dagen naar Penang, een eiland. Cameron Heighlands ligt hoger in de bergen. Het is er dus koeler. En het staat bekend om zijn vele theeplantages en aardbeienboerderijen. Helaas is het er ook wat vochtiger: we moeten tussen de regen doorstappen. Maar we maken een prachtige wandeling vanaf het hotel (in Engelse stijl, compleet met rode telefoon en, uiteraard, high tea) naar een waterval. Verder willen we niet gaan, want de brug over de waterval is wat wankel. En omdat het toch bijna begint te regenen, lopen we weer terug. Ook bezoeken we een theeplantage en leren alles over het plukken, drogen, sorteren en verkruimelen van thee. Net voor de bui maken we een leuke wandeling door de theevelden.

Na 2 dagen pakken we in en rijden door naar de kust. Het duurt een aantal uren voor we op Penang zijn, om er dan achter te komen dat het ook nog een uur rijden is op het eiland. Leuk al die kleine slingerwegen, maar het gaat niet zo snel! Mila heeft veel last gekregen van het vele slingeren en ligt ziek in bed. Kyran en opa vermaken zich prima in het zwembad. Gelukkig gaat het 's avonds al weer een beetje beter. De volgende ochtend gaan we Georgetown ontdekken. Weer die slingerweg, maar het gaat goed. Het oude centrum heeft voldoende oude gebouwen voor enkele uren. We 'doen' een Chinese tempel (kost nog even wat moeite om de ingang te vinden) en daarna gaan we naar Fort Cornwallis. Mila, Kyran en Tamara laten zich fietsen, Guido, oma en opa volgen te voet. Ik denk wel dat de wandelaars meer gezien hebben van het centrum. De riksja gebruikte de snelle, saaie buitenweg terwijl zij door de oude straatjes liepen. Maar Mila en Kyran vonden het geweldig! Eerst de speeltuin ontdekken en daarna de het fort. Veel is er niet meer te zien, maar het uitzicht is mooi en er zijn voldoende kamers om in te dwalen. Met de fiets laten we ons in de buurt van de auto bij een winkelcentrum afzetten. Daar lunchen we en dan is het een mooie tijd om terug naar het hotel te rijden.

De hele middag hebben we dan nog om te zwemmen en te spelen. De golven van de zee zijn vrij sterk. Kyran heeft moeite om te blijven staan en vindt er dan ook niets aan. Het is even op het strand staan maar dan snel weer terug naar het zwembad!

De volgende ochtend regent het helaas. Niets aan om in het zwembad te spelen. Dus rijden we op tijd terug naar Kuala Lumpur, een saaie rit over de snelweg,die toch zeker 4 uur duurt.

Einde van de middag komen we helemaal gaar thuis aan. Niet veel meer gedaan, geluierd, veel gespeeld met alweer een nieuwe trein en echte hoge hakken voor Mila. Ze heeft ze niet meer uitgedaan!

De rest van de week gaat voorbij met spelen, zwemmen, een bezoek aan de dinosaurussen van het Science museum en een dagje naar de stad. We gaan naar de 86e verdieping van de Twin Towers, op een hoogte van 370 meter! Eerst een tussenstop op de skybridge, de verbindingsbrug, en daarna door naar boven. Wat een uitzicht! Al heeft Kyran meer oog voor de mini-autootjes op de maquette.... We lunchen samen met Guido en gaan daarna naar Central Market. Na een uurtje rondlopen zijn de kinderen wel klaar en nemen we de metro terug naar de parkeerplaats. De rest van de middag wordt er lekker gezwommen.

Het weekend gaan we weer op stap: zaterdag naar de Batu Grotten, de grootste Hindu bedevaartsplaats buiten India, 270 treden is het lopen naar de grot. Kyran verzet geen stap maar Mila loopt alles. De grot zelf is vooral groot, met hier en daar een tempeltje en Indiase beelden. Het doet altijd een beetje karig aan; veel plek, een vloer van beton. Maar toch ook bijzonder om te zien. Via Merdeka Square, het onafhankelijkheidsplein, gaan we terug naar huis.

Op zondag gaan we naar het FRIM, het onderzoeksbos in de buurt van KL. Een prachtige plek om te wandelen, met mooie paden maar ook met kleine klauterpaadjes. Leuk! En veel verschillende bomen om te bekijken.

Die middag komt Norah even op bezoek. Ze zijn weer een paar dagen in KL en komen even spelen. Gezellig!

De volgende dag moet Mila weer naar school, net als Kyran. Geeft ons even de tijd om naar het nationaal museum te gaan, een prachtig museum. Dan is het al weer tijd om Kyran van school te halen en niet veel later Mila. Met opa en oma natuurlijk, want daar gaat het om.

De laatste middag wordt er nog flink gespeeld en gezwommen. En na het avondeten komt de taxi voorrijden om opa en oma naar het vliegveld te brengen. Een blauwe taxi, waarvan Kyran nog steeds roept dat opa en oma er in zitten, als hij er een ziet rijden!

 

22 maart: zomaar wat dingen op een rij

Het is al weer even geleden dat we geschreven hebben. Niet veel spannende dingen zijn gebeurd, maar genoeg voor een kleine opsomming:

* Chinees nieuwjaar: Mila mag weer in een prachtige jurk naar school voor de parade. Alhoewel rood de kleur van de voorspoed is, wil Mila liever in, hoe kan het ook anders, roze. In Singapore hebben we schattige bijpassende schoentjes gekocht en nu loopt ze vol trots de ronde op school. Alle kinderen zijn helemaal trots als ze langs hun 'buddies' in Groep 3 lopen. Mila en haar klas hebben namelijk 'buddies', oudere kinderen waar ze af en toe samen dingen mee doen en die hen helpen. Verder wordt er Chinees Nieuwjaar gevierd op onze compound. Een grote lunch (erg lekker!) met een Maleis toetje van ijsschilfers, zwarte bonen, groen spul, koffiemelk en een soort ranja. Kyran en Mila vinden het heerlijk als het alleen het ijs en de ranja is! En natuurlijk is er ook een drakendans. Heel veel herrie die trommels en een prachtige dans.

* We maken een wandeling naar de waterval van Templar Park. Een half uurtje rijden van ons vandaan, dus we zijn er op tijd. Het eerste stukje gaat nog over asfalt maar na het eerste bassin (waar al volop in gezwommen wordt) wordt het een zandpaadje. Door de vele regen is het meer een modderpaadje geworden! Prachtig groen overal, riviertjes om overheen te klimmen (via kleine bruggetjes), onder struiken door klimmen. Leuk maar de waterval blijkt toch te ver. We zijn al een uur aan het lopen en nog geen waterval in zicht. Dus we besluiten om te draaien en het een andere keer nog eens te proberen. Bij de 'bloedzuigerinspectie' zien we dat Kyran een paar dikke beesten op zijn been heeft. Snel wat jodium, gelukkig ze laten los. Het bloedt nog even maar hij heeft er niet veel last van. Al met al een leuke tocht.

* Op een zaterdagochtend hebben we een nieuwe speeltuin ontdekt (voor ons nieuw, want het bestaat al heel lang): Titiwangsa park. Een kwartiertje rijden (beetje extra want ik had de afslag gemist), auto parkeren, fietsen voor de kinderen eruit en gaan. Rondom een meer is een goed fiets/wandelpad, met af en toe wat bankjes om te zitten. Aan de andere kant van het meer is een prachtige speeltuin met veel glijbanen en klimtoestellen. En het leukste van alles is de fietsbaan: stukken weg alleen voor kinderen, met een rotonde, stoplichten, een tankstation. Verkeer in het klein.

* Guido's eerste keer golf: was het eerst alleen afslaan, afgelopen maand is ie echt gaan golfen. En het was een prima dagje! Lekker gespeeld, leuke mensen ontmoet en zeker voor herhaling vatbaar.

* Norah op bezoek: Norah en familie zijn een paar dagen in KL vanuit Miri en natuurlijk komen ze ook een dagje spelen. Mila laat vol trots haar kamer zien en daarna wordt er volop gespeeld. Na de lunch (sushi, want Kyran wil zijn nieuwe stokjes-met-mannetje uitproberen) nog een tijdje zwemmen en dan gaan ze weer. Volgende maand gaan we bij hun op bezoek, Norah's kamer kijken.

* In het Science Center (Sains Senter) is een tentoonstelling over dinosaurussen. Daar moeten we naar toe. Naast allerlei proefjes om te doen, zijn er in de grote zaal 2 ontzettend grote dinosaurussen gebouwd, compleet met veel gebrul. Kyran vindt het maar eng, die grote beesten, maar Mila vindt het prachtig.

* Eerder al waren we naar het Planetarium geweest. Helaas dekte dat woord niet helemaal de lading. Weinig sterren, op één plek konden we proberen de Grote Beer te vinden, maar verder waren het vooral veel foto's en teksten over de landing op de maan en de eerste Maleisier in de ruimte. Wat wel heel leuk was, was het nagebouwde stukje ruimteshuttle, zodat je kon uitproberen hoe je moest zitten en slapen. Erg krap! Wat verder bijzonder was, was de kamer, waarin ze het ruimtegevoel hadden willen creëren. Scheef lopen en het gevoel hebben telkens om te vallen. Maar de glijbaan aan het einde van het pad, was misschien wel het leukste. Oh, en natuurlijk het computerspel om de aarde te redden van vallende meteorieten. Met je voeten of handen een meteoriet onschadelijk maken, is leuk om te doen. Helaas hebben we de aarde meerdere keren laten ontploffen....

* Rapporttijd: Mila krijgt haar tweede rapport en doet het heel goed. Ze heeft het ook erg naar haar zin in de klas. Ze is volop bezig met het leren van alle tweeklanken, lezen, schrijven. Daarnaast wordt er flink gerekend in de klas. En gelukkig blijft er ook nog tijd over om in het speelhuis prinses te spelen, te schilderen, te zingen en te puzzelen. Juf Mrs. Tai laat een boekje zien dat Mila gemaakt heeft: ze heeft een eigen verhaal geschreven over een giraf die ruzie had, maar dat toch weer goed komt. TIjdens de computerles heeft ze de voorkant gemaakt: een prachtige giraf getekend op de computer, ingekleurd met vlakken en al!

* Theater bezoek: afgelopen weekend zijn we naar Elmer de Olifant geweest, een theaterstuk voor kinderen opgevoerd door een Brits gezelschap. Erg leuk om te zien, veel interactie met het publiek en natuurlijk Elmer.

* Vorige week was een drukke week voor Tamara: het was de Shell Outpost Learning Event (een conferentie die geen conferentie mag heten). Vier dagen met 80 mensen praten over communicatie, verbeteren van communicatie en service, workshops en 's avonds gezellig uit eten. Het waren leerzame dagen, heel gezellige dagen maar ook heel vermoeiende dagen!

 

25 januari: weekje KL met oma giraf

Nadat we terugkwamen uit Thailand hadden we nog een aantal dagen vakantie. Mila nog niet naar school, Guido nog niet naar z'n werk en Guido's moeder nog niet naar Nederland. Voldoende tijd om wat van de omgeving te laten zien.

Mila laat vol trots haar school zien aan oma. De klas is op slot maar de speelplaats kunnen we zien, net als de gang, de plek waar ze luncht, de benedenspeelplaats met de klimmuur, het zwembad. Daarna rijden we naar het winkelcentrum voor een lekkere lunch. We ontdekken zomaar een broodjeszaak met heerlijk pitjesbrood! mmmm.

De dag erna 'doen' we een dagje centrum. We gaan naar KLCC, het winkelcentrum in de stad met de Twin Towers, lopen een tijdje rond, spelen in het park bij de Twin Towers. Na de lunch gaan we naar Central Market, vinden een heel schattig jurkje voor Mila voor de parade van Chinese New Year (roze uiteraard) en lopen rond in Chinatown. Natuurlijk is er ook nog tijd om lekker te spelen met oma, op de trampoline of in het park.

Op zaterdag rijden we eerst naar Merdeka Plein, het Onafhankelijkheidsplein. Daarna gaan we naar Lake Gardens, een prachtig park in de stad. Helaas kunnen we de ingang niet vinden dus duurt het een tijd voor we ook echt in het park zijn. Uiteindelijk vinden we een open poort en lopen we door het groen naar een hele grote speeltuin, tot grote kindervreugde!

Die avond eten we in ons vaste restaurant Marmelade, lekkere salades, kindermenu's met groenten ('brocci') en vooral een plek waar de kinderen kunnen spelen.

De laatste dag van oma's bezoek verloopt rustig. Vroeg in de ochtend wordt er nog een wandeling op Bukit Kiara gemaakt, een heuvel in de stad die nog redelijk wat oerwoud bevat. Leuk om doorheen te lopen.

Na heerlijke pannenkoeken van oma is het tijd voor vertrek. We zwaaien oma uit als Guido en zij naar het vliegveld vertrekken. Tot ziens oma, dank voor de gezelligheid en tot de volgende keer!

 

22 januari: twee weken rondtrekken in Thailand

Wat een vakantie hebben we gehad, zoveel gezien en gedaan maar ook nog tijd gehad om te luieren. De eerste dag gaat voorbij met reizen. Na een vlucht van 2 uur zijn we in Bangkok, waar we opgewacht worden door iemand van het reisbureau. Hij brengt ons naar hartje Bangkok naar het hotel. We hebben een heerlijk 3-kamer appartement met voldoende ruimte om rond te rennen. Die dag doen we weinig meer. Het hotel heeft een heerlijk zwembad met restaurant dus we komen de dag wel door.

dag 2 en 3

De volgende dag zijn we de hele dag in de stad. Met de tuk-tuk gaan we naar het centrum. Mila geniet met volle teugen van de rit en wil eigenlijk meteen weer terug om maar weer in de tuk-tuk te kunnen. Helaas, eerst is het tijd voor sightseeing. We beginnen in Ko Ratanakosin, de koninklijke omgeving. Daar ligt Wat Phra Kaew, de tempel van de emerald Buddha, een prachtig tempelcomplex met veel goud en glitter. We lopen rond, bewonderen de diverse tempels op het complex en de vele stenen bewakers die staan opgesteld. Hierna lopen we naar Wat Pho, de oudste en grootste tempel in Bangkok (16e eeuw). Hierin ligt de grootste Buddha van Thailand, 46m lang en 15m hoog. Wat een beeld. We lopen erom heen en bewonderen het beeld en de grote voeten. Het tempelcomplex huisvest ook het hoofdkwartier voor het onderwijzen van traditionele Thaise geneeskunde en massage. Genoeg om te zien in de diverse gebouwen.

Na al deze pracht en praal zijn we moe en hebben we honger. We lopen een tijdje tot we een klein koffietentje vinden waar ze heerlijke koffie, croissantjes en pannenkoeken met omelet serveren. Met de tuk-tuk rijden we weer naar het hotel om de rest van de middag te luieren bij het zwembad.

Onze tweede dag in Bangkok besteden we op het water. Met een longtail boat (een lange smalle boot) varen we op de rivier Chao Praya inclusief wat zijtakken. We zien dezelfde pracht en praal als gisteren, maar dan vanaf het water, armoedige huizen op het water, soms half gezonken, de koninklijke boten en meer. Na een heerlijke lunch in een Thais restaurant nemen we de tuk-tuk weer terug naar het hotel en zijn we de middag aan het zwembad te vinden.

dag 4, 5 en 6

Met grote vertraging (oh, en met een grote deuk in de net gehuurde auto) rijden we richting westen, naar Kanchanaburi, waar de brug over de rivier de Quai ligt. Helaas duurt de rit langer dan gepland, dus we komen pas laat aan. Meer dan eten en het bekijken van een show (opgevoerd door ongeïnteresseerd personeel van het hotel) zit er niet in. De volgende dag maken we dat goed. We gaan eerst naar Hellfire Pass, het stuk van de Dodenspoorlijn tussen Thailand en Birma dat de meeste levens gekost heeft. We zien grote stukken rotsblokken waar gevangenen met slecht gereedschap doorheen moesten komen om de rails te kunnen leggen. Indrukwekkend om te zien. De prachtige natuur daar nu maakt een groot contrast. Hierna rijden we naar de Nam Lok waterval. Mila wil er meteen in, en spettert een tijdje lekker rond (Tamara met 5 tenen in het water, maar vindt het toch erg koud). Als Guido en Kyran terug komen van het bewonderen van de trein (van de spoorlijn, Nam Lok is het eindpunt van een werkend deel van de Dodenspoorlijn), gaan we lekker glibberen op de rotsen bij de waterval. Dolle pret! De rest van de middag is het heerlijk spetteren en luieren bij het zwembad van het hotel, mèt glijbaan.

De dag erna vertrekken we uit het hotel op weg naar de volgende bestemming. Wel stoppen we nog bij de beroemde brug over de rivier de Quai. Er komt net een trein aan, maar als deze weg is, mogen we zelf over de brug lopen, een gewone treinrails maar omdat je het verhaal weet, wordt het een heel bijzondere brug. Op een bepaald stuk zijn mannen de brug aan het repareren. Dit gaat gedeeltelijk nog met de hand en ik kan me opeens heel goed een beeld vormen hoe het er in de oorlog aan toe moet zijn gegaan.

Na deze onderbreking stappen we in de auto voor een lange autorit naar Lobburi. Dit is geen bijzonder dorp, maar het is een noodzakelijke stop om de lange afstand naar Sukhothai te overbruggen. Als we eindelijk het hotel gevonden hebben, is er nog net tijd om even een duik te nemen en alle (stenen) apen op het terrein te bewonderen.

dag 7, 8 en 9

Het wordt een lange autodag vandaag. Mila en Kyran vermaken zich wel met de diverse autootjes, boeken en natuurlijk oma die verhalen kan vertellen en kan tekenen. Na een snelle lunch op een groot parkeerterrein rijden we het laatste stuk naar Sukothai. Het lange rijden wordt beloond met een ontzettend mooi hotel van veel houten huisjes en groene planten. Vlak achter het hotel staat Wat Chang Lom, een tempel met 32 olifanten omringd (van steen). We lopen er omheen en Mila telt of het er inderdaad 32 zijn en ja, het klopt. Daarna lopen we langzaam terug en genieten van het zwembad (zoutwater) en de vele paadjes op het park, met grote wiebelbrug! Da's natuurlijk een attractie op zich. 's Avonds tijdens het diner voeren de studenten van de Dansacademie (of iets dergelijks) een show op van Thaise dansen. Prachtige dansen met enthousiaste mensen.

De volgende dag is het tijd om het historische deel van Sukothai te ontdekken. Sukothai was de eerste hoofdstad van Thailand (13e eeuw) en heeft diverse prachtige tempels. We lopen door een prachtig groen landschap en genieten van de Wat Mahathat, het  grootste complex, de Wat Sa Si, een kleinere tempel op een eiland, en de diverse andere gebouwen waar we langs lopen. Prachtige watertjes met bloemen maken het geheel heel rustgevend. Tegen lunchtijd lopen we er weer uit en picknicken we in het nabijgelegen bos. Daarna rijden we naar het nabijgelegen Wat Si Chum, een grote zittende Buddha met lange gouden vingers. Indrukwekkend.

Dan is het tijd om door te rijden naar Lampang, waar we aan het einde van de middag aankomen. Lampang staat vooral bekend om het rijden met paard en wagen, ook als openbaar vervoer! We kunnen dus niet anders dan met paard en wagen naar een restaurantje rijden. Een half uurtje rijden en we zijn bij een ontzettend leuke plek, houten huisje met balkon, klein, veel localen en lekker eten. Het wordt gebracht wanneer het klaar is, dus we eten telkens wat (maar alles is er snel). Daarna rijden we met paard en wagen weer terug naar het hotel.

Vanuit Lampang rijden we naar Chiang Mai, waar we een paar dagen blijven. Maar eerst maken we nog een stop bij het olifantenopvangcentrum. Hier worden olifanten opgevangen en wil men door middel van shows laten zien waar olifanten voor gebruikt werden in het oerwoud. En natuurlijk laten ze dan ook wat trucjes zien zoals muziek maken. Maar we zien daar ook dat een aantal olifanten prachtige schilderijen kunnen maken. Na ze beloond te hebben met wat lekkere stokjes, gaan we terug naar de auto en rijden we verder naar Chiang Mai. Daar hebben we een lekkere late lunch bij het zwembad, zwemmen een heel klein rondje (water is te koud) en verkennen we de stad. Aan het water met veel steentjes om van de steiger af te kunnen gooien, vinden we een gezellig restaurantje waar we prima gegeten hebben.

dag 10 en 11

Het is tijd om de stad met zijn vele tempels te ontdekken. Chiang Mai is niet heel groot dus we gaan te voet op pad. In elke straat vinden we wel een tempel en allemaal even mooi om te zien. Wat Chang Khong, Wat Chedi Luang (omdat het bijna nieuwjaar is, hangt de hele tempel vol met goede wensen en kan je deze ook overal kopen om op te hangen), Wat Phan Tao (een houten teak tempel, weer eens wat anders dan het vele goud) en Wat Phra Singh, weer een volle, drukke tempel met veel goud.

Na een broodjeslunch nemen we een tuk-tuk (Mila blij) naar Wat Suan Dok, een grote tempel even buiten de stad omgeven door een bos van witte 'chedi's' (kleine belvormige torens) waarin de as van vroegere koningen van Chiang Mai ligt. Samen met één gouden chedi vormt het een prachtig geheel. zeker als er monniken in oranje kledij fel tegen afsteken. We lopen een tijdje rond en nemen dan een taxi terug naar het hotel. Daar luieren we wat, spelen wat in de speeltuin van het hotel en maken ons op voor oudjaarsavond. Er is een grote show met buffetdiner in de tuin van het hotel. Heerlijk eten en een prima show met zang, dans en een poppenshow van een bekend Thais theatergroep. Mila en Kyran hebben zich prima vermaakt. Mila genoot toen de poppenspelers met pop ook langs onze tafel kwamen om een poppenhand te geven. Tegen 9 uur zijn ze toch wel moe en gaan we naar boven. Guido's moeder heeft een kamer met uitzicht op de tuin dus vanuit het raam kunnen we nog een tijdje kijken. Dan zijn Mila en Kyran zo moe dat ze als een blok in slaap vallen. We verhuizen naar onze kamer en bekijken de lucht met heel veel lampionnen erin. Men steekt een lampion op voor geluk en voorspoed in het nieuwe jaar. Wij vinden het een prachtig gezicht. Om 12 uur barst het vuurwerk los: schitterend siervuurwerk met bijna geen knallen. De kinderen slapen er dwars doorheen. Een poging om Mila wakker te maken leidde tot niets.

Om half 1 is het afgelopen. Al het vuurwerk is op en we zien weer alleen lampionnen in de lucht, ook een mooi gezicht.

De volgende dag gaan we naar Wat Phra That Doi Suthep, een van de heiligste tempels van het noorden. Volgens de overlevering is de plek gekozen door een witte olifant met een relikwie van Buddha op zijn rug gebonden. Op de plek waar de olifant neerviel en stierf is de tempel gebouwd. Hoewel Doi Suthep maar een paar kilometer buiten Chiang Mai ligt, doen we er zeker een uur over om er te komen. Heel Chiang Mai wil blijkbaar op nieuwjaarsdag naar deze heilige tempel om voorspoed te vragen over het nieuwe jaar. De slingerweg staat vol met auto's. Eindelijk zijn we er en parkeren we ergens aan de kant van de weg. We beklimmen de lange, versierde trap naar boven (net als vele anderen) en zien alles schitteren van het goud. Er zijn veel mensen die gewoon wat lopen, kinderen die dansen of muziekoptredens verzorgen. In de tempel zelf lopen mensen in processie langs de smaragdgroene Buddha. Een bijzonder gezicht. Na een tijdje dalen we weer af, lunchen we in een parkje dichtbij de auto en staan we weer in de file richting Chiang Mai. De rest van de middag gaat voorbij in de speeltuin en voor Tamara eventjes in de 'fish spa', waar kleine visjes de dode huidcellen van je voet opeten waardoor je voeten poezelig zacht worden. Het kriebelt wel ontzettend in het begin. Mila wil het ook proberen en mag ook met haar voeten bij de visjes.... maar haalt ze er toch snel weer uit. Te veel gekriebel. 

Na een lekker diner buiten in de tuin gaan Hilde en Tamara naar een massagesalon in de buurt voor een heerlijke ontspannen massage. Dat uur ging veel te snel voorbij!

dag 12, 13, 14 en 15

De volgende dag is het tijd om in te pakken. We doen rustig aan en rijden op tijd naar het vliegveld. De deuk in de auto is verzekerd (gelukkig!) en we laten de auto achter. We hebben ons nog een paar uur te vermaken op de luchthaven. Een paar koppen koffie, veel rondjes rennen en twee uur vliegen later landen we in Phuket. Het voelt meteen een stuk benauwder dan in het noorden. We moeten nog een uur rijden tot het hotel, waar we eind van de middag aankomen. Het blijkt het grootste uitgaansgebied van heel Phuket te zijn! Hmmm, weet niet of het reisbureau hier een goede keus gemaakt heeft. Maar het hotel zelf is prima, allemaal kleine huisjes met diverse zwembaden en een aardig restaurant.

De dagen die volgen gaan voorbij aan het zwembad en aan het strand (met heel veel ligbedden voor al die uitgaansgasten). Het water is heerlijk warm en Mila en Kyran vermaken zich prima met het bouwen van tunnels en zandkastelen. Ook het zwembad, dat bijna voor de deur ligt, is prima. Mila is aan het leren duiken (op dit moment worden het vooral halve koprollen, maar ze doet het wel) en kan steeds beter onder water zwemmen. Kyran dobbert in zijn zwemband rond en probeert te zwemmen. Naast spelen in het water is spelen in de tuin voor het huisje ook een prima bezigheid.

 

En dan zit het er weer op. Een laatste ontbijt-met-ei-en-bacon, koffers pakken en met de taxi naar het vliegveld. Het is maar anderhalf uur vliegen naar Kuala Lumpur dus we zijn er zo. Dan duurt het nog een tijd voor we thuis zijn. Eerst met de bus naar Centraal Station (met een rochelende buschauffeur, gaat erg irriteren), dan met alle tassen en koffers door het station (niet handig) en dan in de rij voor een taxi (en het was een lange rij). We bellen ons eigen 'mannetje' die er zo is dus een half uur later zijn we thuis. Moe, maar voldaan zoals dat heet.

Mila en Kyran zijn blij om hun spullen en huis weer te zien en na het gewone ritueel van bad en voorlezen, gaan ze op tijd naar bed.

Het was een superleuke vakantie. Ook al hebben we maar een stukje gezien, Thailand is een prachtig land.

 

   

 

jordan 3 ftlog 7s jordan 4 laster Tom Brady Jersey women's New England Patriots Jersey jordan 7 for the love of the game Tom Brady Jersey nike kd 7 wings patriots super bowl jersey marvin the martian 7s jordan 4 laster teal 4s Tom Brady Jersey New England Patriots jersey sale oreo 4s foamposites aqua lebron 12 all star metallic silver 5s Tom Brady Jersey women's jordan 10 chicago foamposites metallic gold lebron 12 court vision nike kd vii aunt pearl Seahawks Jerseys cheap foamposites metallic gold lebron 12 all star lebron 12 all star jordan 7 for the love of the game jordan 10 bulls over broadway New England Patriots Jersey cheap laster 4s jordan 4 teal foamposites mirror jordan 10 bulls over broadway jordan 5 metallic silver ftlog 7s Tom Brady Jersey women's laster 4s lebron 12 court vision for the love of the game 7s teal 4s jordan 4 laster foamposites aqua patriots super bowl jersey Russell Wilson Jersey jordan 4 oreo marvin the martian 7s jordan 4 oreo teal 4s Russell Wilson Jersey youth jordan 5 metallic silver foamposites dark obsidian Tom Brady Jersey youth jordan 4 teal New England Patriots jersey sale New England Patriots jersey sale Tom Brady Jersey jordan 10 lady liberty foamposites metallic gold foamposites dark obsidian lebron 12 all star Tom Brady Jersey jordan 10 chicago foamposites red october jordan 5 metallic silver foamposites all star jordan 4 teal New England Patriots Jersey cheap louis vuitton outlet ftlog 7s foamposites all star jordan 7 for the love of the game jordan 10 chicago louis vuitton outlet Seahawks Jerseys cheap marvin the martian 7s oreo 4s for the love of the game 7s foamposites red october New England Patriots Jersey