Guido en Tamara, Mila, Kyran en Ivar Jaspers

Welkom
Home
Januari
Februari
Maart
April
Mei
Juni
Juli
Augustus
September
Oktober
November
December
2011
2012
2013
Contact

 

 

Welkom op onze website!

Nieuws

2 februari: een hele zachte winter

We zijn al weer halverwege de winter, maar eigenlijk is er van winter geen sprake. Temperaturen van +3 overdag en wat vorst 's nachts. Vooral de kinderen vinden het helemaal niet leuk. Waar is nu de sneeuw om te sleeën, te spelen of te skieën? Die paar witte dagen zijn toch echt niet voldoende. Afgelopen kerstvakantie hebben Mila en Kyran hun eerste skilessen gehad in Zoetermeer. Ze vonden het geweldig. En na drie keer komen ze al aardig de berg af. Niets leukers natuurlijk dan het nu in het echt in Kiev te proberen. Maar helaas, geen sneeuw.

Nu vindt Tamara het niet heel erg. Het rijdt een stuk prettiger zonder sneeuw en ijs!

Maar eerlijk is eerlijk, een witte winter zou leuk zijn. Zeker nu we weten dat we in de zomer uit Kiev vertrekken. We weten niet waar we naar toe gaan, Nederland, buitenland, maar dat we hier weggaan is zeker. De gafvelden zijn allemaal in het oosten, en tja, daar is het voorlopig verre van veilig.

De afgelopen maanden zijn vooral met dagelijkse beslommeringen voorbij gegaan. Veel activiteiten op school voor de kinderen, aardig wat reizen voor Guido en van alles wat voor Tamara. Foto's van eind vorig jaar staan online.

 

26 november: sneeuw en ijs!

De winter is begonnen! Afgelopen zondagochtend was de wereld opeens wit. Prachtig om te zien. Voor Mila een waar speelfestijn. Voor Ivar is de verschrikking van de winter begonnen. Alhoewel... nu hij op school toch gewoon naar buiten moet, lijkt hij er aan gewend te raken. Hij kan zelfs een beetje genieten van al dat glijden.

Kyran heeft het dit jaar ook naar zijn zin: de slee is al te voorschijn gekomen en samen met vriendje Roman roetsen ze de heuvel in de tuin af.

Met al dit koude weer lijkt oktober al weer een eeuw geleden. Wat een mooi weer was het toen. Foto's staan online!

 

26 oktober: herfstvakantie zit er weer op

Wat gaat de tijd weer snel. De herfstvakantie is al weer voorbij! We hebben een heerlijke, luie, week gehad met bezoek van opa en oma. Geen grote reizen, wel leuke dagjes uit (bijna op de knop van de raketlanceer-basis gedrukt, maar ja, buiten gebruik). Foto's volgen binnenkort.

Eerst de foto's van september online.

De herfst gaat over in winter. Overdag is het nog boven nul, een paar graden, maar 's nachts vriest het al. De eerste sneeuw is in de Karpaten al gevallen. Gelukkig nog niet bij ons!

 

20 oktober: echte Ivar-uitspraken

Zomaar wat prachtige vertelsels van Ivar:

"ik hou heel veel van jou; ik hou 99 van jou!"

(toen Tamara aan het kussen en knuffelen was) "stop dat, stop met alles, behalve met ademen, anders ga je dood"

 

25 september: koud en kouder

De winter komt eraan: al een aantal dagen is het maar 10 graden en staat er een heel koude wind. Helaas is het nog maar september en dus nog geen 'wintertijd'. De verwarmingen in de gebouwen gaan pas in oktober aan, net als het warme water. Gelukkig hebben wij een eigen systeem dus bij ons kan de kachel al aan. Ook aan warm water nog geen gebrek.

Toch merken ook wij dat men bezig is zuinig te zijn met gas en elektriciteit. Een voorbereiding op een strenge winter waarbij niet zeker is of er voldoende gas zal zijn. Regelmatig valt de stroom uit. Volgens velen omdat men aan het testen is hoe het beste delen van de stad voor een aantal uren zonder stroom te laten zitten. Verder willen de kinderen niet meer zwemmen: het water in het zwembad wordt niet meer verwarmd.

Ook horen we mensen vertellen dat ze extra elektrische kacheltjes hebben gekocht of dikkere gordijnen hebben laten maken.

We hopen dat al deze maatregelen niet nodig zijn.

Los van deze problemen blijft Kiev natuurlijk een prachtige stad! Graag delen we een filmpje over Kiev dat we op YouTube via via vonden.

 

 

19 september: naar de dierentuin

Het is nog steeds heerlijk weer, alhoewel de ochtenden en avonden frisser worden, met zo'n 8 graden komt de herfst en winter er echt aan. Maar de middagen zijn nog heerlijk. Prima temperatuur om de dierentuin te ontdekken. Toegegeven, er zijn zeker veel mooiere en grotere, maar het was toch leuk om rond te lopen, een paar bekende dieren te zien en te spelen in de speeltuin.

Vorige week zijn we naar het circus geweest, geen circustent maar een vaste (winterwarme) locatie. Er werd gezongen, gedanst, dieren getemd (geen leeuwen) maar vooral de clowns hebben grote indrukgemaakt.

Foto's volgen binnenkort (foto's van juli staan online).

 

12 september: zomerperikelen

Zo lang heeft het nog nooit geduurd voor er een update kwam. Dit heeft gelukkig niets te maken met de situatie hier in Kiev, maar meer met het volle zomerprogramma dat we onszelf hadden opgelegd en het feit dat we nu langzaam weer terugkomen in het normale schoolritme. Maar dan dus eindelijk weer foto's (in etappes!) en wat korte updates. Veel plezier!

 

29 augustus: naar school!

School is weer begonnen. Zowel Mila als Kyran vinden het meteen leuk. Mila heeft een superjuf en leuke kinderen in de klas. Ze was even verdrietig toen het beste vriendinnetje van vorig jaar niet meer in haar klas zat, maar dat werd snel opgelost ("maar ik zie haar in de pauze en eigenlijk heb ik nu ook leuke kinderen in de klas"). Kyran heeft dezelfde juf als vorig jaar. Dit jaar is er een combinatieklas Kindergarten/Grade1 gemaakt. Kyran en zijn vriendjes zijn de groten van de klas. Hij heeft het naar zijn zin. Stiekem dan, want als je het vraagt is het antwoord ‘nee, niet leuk? Alleen Ivar moest heel erg huilen de eerste dagen "het was niet leuk want jij was er niet" was een veelgehoorde zin. Maar hij zei ook heel flink "morgen vind ik het een beetje leuker en na 4 dagen vind ik alles leuk" Hij genoot gisteren heel erg van het voorlezen door de bibliotheekjuf, zat vooraan met gespitste oren. Goed teken.

Deze week, de tweede week, wil Ivar nog steeds dat Tamara het schoolgebouw niet verlaat. Met de zin 'ik blijf nog een tijdje op school' zit er wat flexibiliteit in hoe lang Tamara blijft. Daar had Ivar blijkbaar van geleerd, want op woensdag was het niet meer dat Tamara op school moet blijven, maar 'je mag de auto niet verplaatsen'. En da's best wel hetzelfde.....Slimme vent! Maar... hij heeft zelf een puzzel gemaakt en toen de 4-jarigen spelletjes aan het doen waren, was hij de eerste die riep hoeveel ogen er gegooid waren (met twee dobbelstenen).

 

26 augustus

Gisteren was het Onafhankelijkheidsdag. We zijn gaan kijken naar de optocht van de klederdracht. Bijzonder om te zien. Veel verschillende soorten jurken, blouzen, broeken en Iedereen roept allemaal leuzen, waar we dan  alleen  ‘slava Ukraini?van kan verstaan (glory to Ukraine). Men is zo trots op hun land.

 

25 augustus: een drie-maanden-overzicht

Wat schrijf je als je zoveel maanden niets geschreven hebt? Er zijn zoveel dingen gebeurd en we hebben zoveel dingen gedaan. Gewoon maar een greep van de activiteiten:

Ilse is op bezoek geweest in Kiev! Zo leuk om bij te kletsen en te vertellen en laten zien waar we wonen en wat 'we nu zoal de hele dag doen'.

een bliksembezoek aan Nederland voor de bruiloft van Josette en Marco, prachtige dag.

geweldige klimmomenten op school voor Kyran en Mila; lekker in de bossen. Tamara vond het wat minder toen ze uitgleed en dagen met een inktzwarte plek op haar arm liep.

logeren bij opa en oma in Heeswlijk, zwemlessen met nog net geen A-diploma voor Kyran maar wel de voorloper hiervan, de schelp. Veel spelen, veel met water knoeien, veel knuffelen met de nieuwe konijnen en natuurlijk veel verwend worden!

naar de havendagen in Friesland met Ren? Tjarda en Myrthe, boten kijken en bijkletsen, een goede combinatie!

spelen in de tuin bij Ilse, een middag spelen bij DippieDoe pretpark

Mila was blij om Malou weer te zien en lekker lang bij te kunnen kletsen met een sleepover en al. De mannen vonden deze tijd ook heel leuk want zij mochten naar Drievliet en hadden de tijd van hun leven in alle attracties! Er is heel veel rondgetoerd in tractor, trein of op een houten paard.

Ivar is drie geworden! Hij was helemaal jarig met taart, bezoek en cadeaus. Een jongen kan nooit genoeg auto's hebben en met allemaal wordt gespeeld.

veel spelen, bijkletsen en lekker eten bij Diederik en Niels en Ingrid, Gabrielle en Olaf, Lars, Denise en rest van de familie,

een heerlijke vakantie in Ierland! Op bezoek bij opa en oma Ierland, hutten bouwen in het platte bos (want alles is omgewaaid door de storm), ezels aaien, wandelen met de honden, heerlijk eten. En ook nog op vakantie op een eiland en slapen in een yurt! Mila, Kyran en Ivar hadden de tijd van hun leven met zelf over de camping lopen, voetballen en meer. Het eilandje zelf was heel klein, dus met 5 minuten lopen waren we in het haventje met een klein strandje. Iedereen blij met steentjes gooien, 5 tenen in het water en kliederen met zand. Lekker wandelen over het eiland, boeken lezen. Prima voor een paar dagen! En zelfs nog een dolfijn gezien!

in augustus waren we in Kiev en ook die maand is voorbij gevlogen. Het was echt superweer, dus het enige wat we gedaan hebben (behalve Guido, want die moest werken) is in de tuin gespeeld, met veel water in diverse opblaasbadjes.... heerlijk!

 

27 mei: foto's

Eindelijk.... weer tijd om nieuwe foto's online te zetten. En dan zijn het er ook meteen een heleboel. Kijk voor onze belevenissen onder maart (nieuwe foto's onderaan), april en mei. Veel plezier!

 

27 mei: warm!

De zomer is begonnen. De afgelopen dagen is het een heerlijke 30 graden. Heerlijk, zonder jas naar buiten, wandelen, fietsen, yogales in de tuin.... Ook het zwembadje staat weer gevuld in de tuin. We zijn klaar voor de zomer!

 

27 mei: presidentsverkiezingen

Afgelopen zondag zijn de presidentsverkiezingen gehouden. Voorafgaande hieraan zag je overal op de straat tenten om de kandidaten te promoten. Heel beschaafd, met folders, stickers en tasjes met informatie. Af en toe hoorde je een reclamespot op de radio (herkenbaar voor ons aan het woord 'president') en zag je een aantal billboards langs de weg. Geen grote optochten, geen schreeuwende menigten.

Van de verkiezingsdag hebben we weinig meegekregen. Bij ons in de straat was het een dag net als anderen, in tegenstelling tot andere locaties in Kiev, waar het heel druk was.

Vooralsnog lijkt het erop dat Petro Poroshenko gewonnen heeft. Maar we wachten de officiele berichtgeving af.

Op straat is er niet veel van te merken.

 

27 mei: over school, vakantie en zo

Als het zo lang geleden is, dat we wat geschreven hebben op de website, is ook bijna niet meer te bedenken wat je dan moet schrijven. Grote gebeurtenissen? Die zijn er niet zo veel. Kleine gebeurtenissen zijn er weer veel te veel. Dus dan maar gewoon een aantal punten, waarbij we zeker verhalen vergeten. Hopelijk vullen de foto's dit aan!

Kyran heeft bowlen ontdekt! Hij vindt het echt fantastisch, die paar keer dat hij meegeweest is met zijn vriendje. En hij kan het nog ook: zomaar een strike de eerste keer. Dat kan geen beginnergeluk zijn!

Kyran houdt eigenlijk van een heleboel sporten, al is zijn eerste reactie op alles 'neuh, niet leuk'. Hij fietst graag. Afgelopen week hebben we 7,5km in het bos gefietst! Guido was in Nederland, Mila had een playdate dus Tamara was gaan fietsen met de mannen. Ivar achterop, Kyran zelf en gaan door de bossen. Kyran genoot ervan. Vriendje Roman en familie waren er ook bij, helemaal gezellig.

Ook op school houdt hij van sporten ('neuh, eigenlijk niet, mama'). Hij voetbalt na school, voor het eerst, en heeft zijn eerste examen van karate gehaald. Geen band, maar wel goed bezig.

Opa en oma zijn in de paasvakantie op bezoek geweest. Het oorspronkelijke plan om naar het Oosten van Oekraïne te gaan, hebben we uiteraard laten varen. Maar het Westen is ook prachtig. Na een paar dagen in Kiev zijn we met de auto naar Lviv gegaan. Het blijft een supermooie stad, klein, kleurrijk en veel te zien en te wandelen. En uiteraard chocola om te proeven, in deze chocolade stad.

Ook het huis van Janoekovitsj hebben we bekeken. Eigenlijk zijn landgoed, want het huis zelf mag je niet in, maar ook het landgoed is meer dan de moeite waard. Wat een ontzettend groot gebied! En wat een bijzondere, lees: dure, dingen zijn er. Dat is een heel duur optrekje.

Bijzonder aan de vakantie was ook dat Tamara en opa samen op excursie zijn geweest naar Chernobyl. Een heel bijzondere ervaring. De kernreactor zelf was groot, een lapjesdeken van stalen platen om de straling tegen te gaan. Het nieuwe omhulsel staat al klaar. Het meest indrukwekkende was nog de spookstad Pripyat, een stad speciaal gebouwd voor de werknemers van de kerncentrale en nu dus helemaal verlaten....

Oma wilde niet mee en paste op de kinderen. Heel lief.

Mila's verjaardag is weer voorbij. Onze dame is 8 geworden en een hele dame. Ze wist ook precies hoe ze haar verjaardag wilde vieren: een dansfeestje in de kelder. Dus werd de kelder donkergemaakt, glitterbol, lavalamp, veel glowsticks, disco-muziek en dansen maar! Geslaagd feestje.

Koningsdag is weer voorbij. Net als in Nederland zijn ook hier heel veel spelletjes gespeeld en is er flink onderhandeld tijdens de vrijmarkt. Het verschil zit wel in grootte: het was hier maar een bescheiden vrijmarkt van 5 kleedjes, maar niet minder gezellig!

 

20 mei: hoe noem je zo iemand eigenlijk?

Onze drie kids zijn op dit moment gefascineerd door het benoemen van leeftijd. Als je 1 bent, ben je een dreumes. Kinderen die twee of drie zijn, zijn een peuter. Vier- en vijfjarigen? 'dat is een kleutel' volgens Ivar (en nee, het is geen spelfout). Zes-jarigen? Een kind. Tien-jarige? een tiener. Een elf-jarige? 'een elfer' volgens Ivar. Een twaalf-jarige? 'oud', volgens Ivar. Een nul-jarige? 'dat is een niks, mama, want nul is niks'. En, toen hij even had nagedacht over het feit dat hij zelf een peuter is: 'maar.... ik peuter helemaal niet zoveel in mijn neus'. Lekker ding.

 

27 maart: eindelijk weer tijd

De tijd vliegt voorbij, vandaar dat we al zolang niets geschreven hebben. Dit heeft niets te maken met de situatie in Oekraïne, gelukkig. Hoewel het in de Krim heel onrustig is, is het in Kiev rustig. Iedereen is zich ervan bewust dat de situatie zo kan veranderen, maar op dit moment is het vooral 'business as usual'.

Het is prachtig weer; de lente is begonnen! Met temperaturen van 18-19 graden, voelt het heerlijk aan. Een groot contrast met vorig jaar toen we in deze tijd een grote sneeuwstorm hadden.

Maar vergeleken met Oman, is het hier natuurlijk winter! Eind februari zijn we daar op vakantie geweest, een welkome afwisseling van de onzekere situatie in Kiev. En wat een prachtig land is dat! We hebben heel veel gezien, van Muscat met zijn souq en straatjes, tot de schildpadden van Raz al Jinz (wat een voorrecht om een schildpad haar eieren te zien leggen), de botenbouwers in Sur, de oneindige zandvlaktes van Wahiba Sands, het prachtige kasteel van Jabrin en alle geiten in Nizwa. Maar nog veel belangrijker: we hebben een heleboel mensen weer gezien. Mila heeft uren kunnen spelen met beste vriendinnetjes Marieke (uit de Damascus tijd) en Malou (uit de KL tijd). Kyran heeft zijn passie voor race spelletjes gedeeld met Bauke en wij hebben vooral bijgekletst. Wat super om Paul, Jacqueline, Martine, Mark, Helga, Gerco, Monique en alle kids weer te zien!

En de schoenen, die Kyran in de woestijn had laten staan (en dus op blote voeten in de auto stapte), zijn weer gevonden en teruggebracht naar het hotel in Muscat. Wat een service!

 

26 maart: zomaar wat uitspraken, altijd leuk

Mila, op weg naar Schiphol: "kijk, daar is de verkeringstoren"

Mila: deze appel lust ik niet; is te mollig (melig)

Ivar heeft de mooiste uitspraken. Zomaar wat;

Op de vraag waarom hij hard aan het huilen is, "Lena zegt dat ik 3 ben... maar ik ben 4"!

"ik heb pijn aan mijn enige linkerbeen"

"ik hou nog steeds van jou", 's avonds aan tafel

Op school in de speeltuin: "we spelen broodjes, kaas en eieren"

"ik ben opa's knuffeltje"

Hardop lezen van de letters op de kast (B-nul-B-I-T-A, Bobita, merk), en dan antwoorden op de vraag wat er staat, "Ivar's kast"

 

21 februari: een zwart Kiev en vakantie

Het einde is nog niet in zicht van alle gevechten. Net als een heleboel van jullie volgen we het nieuws en zien we wat er gebeurt. We zijn verdrietig dat het zover moet komen.

Bij ons in de buurt is het nog steeds rustig. Toch vallen dingen op: supermarkten die leeg beginnen te raken bijvoorbeeld.

De school van Mila en Kyran heeft nu vakantie. Wij hadden al een vakantie gepland naar Oman. Met gemengde gevoelens stappen we in het vliegtuig. Blij dat we naar een andere plek gaan, verdrietig om wat we achterlaten en naar wat we weer zullen zien over een week.

We houden jullie op de hoogte!

 

19 februari: gevechten en doden in de stad

Gisteren was een zwarte dag voor EuroMaidan, zoals de protesten in Kiev heten. Er zijn veel doden en gewonden gevallen, veel gevechten op het plein en omgeving.

Veel van het nieuws hier in Kiev missen we, omdat het in het Russisch of Oekraïens is. Gelukkig zijn er ook diverse websites in het Engels die ons updaten.

Omdat wij een aantal kilometers van het Onafhankelijkheidsplein vandaan wonen, merken we er thuis niet veel van. Het heeft wel effect op het dagelijkse leven: de school is dicht vandaag, Guido werkt thuis. Gisterenmiddag lag het openbaar vervoer zo goed als stil. Guido vertelde dat er een ware uittocht uit de stad was. Iedereen wilde weg uit het centrum. Met grote files en heel veel mensen op de straat tot gevolg.

Tot diep in de nacht hebben we knallen gehoord. Van wat precies? We weten het niet, maar kunnen het raden.

Laten we hopen dat er snel een oplossing komt.

 

31 januari: de winter is begonnen

Tot een aantal weken geleden was er nog weinig sprake van strenge vorst of koude winter. Met zo'n -5?overdag was het prima te doen. En toen we vorige week een heleboel poedersneeuw naar beneden zagen vallen, was dat eigenlijk alleen maar geweldig. Veel sneeuwpret leverde dit op. Zelfs Ivar, die niets van de kou moet hebben, was buiten in de sneeuw te vinden.

Maar nu wordt het toch wat kouder. De afgelopen dagen is de temperatuur flink gezakt. Op school zijn de kinderen in de pauze buiten totdat het -15?is en de afgelopen week waren ze nog steeds buiten. Maar toen het gisteren -23?was, zijn ze binnen gebleven!

De wegen zijn vrij; er is weinig ijs, en met een strakblauwe lucht ziet het er prachtig uit. Het is alleen een beetje koud.....

 

22 januari: situatie wordt grimmiger

De afgelopen maanden zijn er vreedzame protesten geweest. Met de inwerkingtreding van een aantal nieuwe wetten vandaag is dit totaal veranderd. Afgelopen week zijn er wetten aangepast en vernieuwd die elke oproer en samenscholing verbieden. Het gaat zover dat bijvoorbeeld vijf auto's op een rij al een samenzwering is en dus verboden. Ook het dragen van maskers is op dit moment strafbaar (er staat een gevangenisstraf op). Dit houdt dus ook in dat men geen sjaals voorheeft, want daarmee is het gezicht bedekt. Guido had het maar koud toen hij van kantoor naar huis terugrende en geen sjaal voor kon doen. Maar ook het dragen van een sluier bij de bruiloft is op dit moment niet toegestaan.

Het wordt grimmiger op dit moment. Er zijn ondertussen al vier mensen overleden. Er worden 'titushky' ingeschakeld, werkloze mensen van buiten Kiev die graag wat extra geld willen verdienen en de demonstraten aanvallen.

Vandaag zijn alle naschoolse activiteiten geschrapt. Er worden grote demonstraties verwacht vanavond. Tanks rijden in het centrum; mensen worden opgeroepen om met geweren te komen.

Voorlopig blijft alle oproer in het centrum en zitten we veilig in onze wijk, zolang we het centrum vermijden.

We blijven hopen dat er snel een einde komt aan deze situatie.

 

29 december: december update

Waar blijven de dagen toch? Nog maar een paar dagen geleden vonden we cadeautjes in de schoen en een brief en nog meer cadeautjes in de kelder. De kinderen waren erg blij dat Sint Kiev heeft kunnen vinden. Ivar was niet erg gecharmeerd van Sint maar was daarentegen op zijn gemak bij Piet en had een goed gesprek over snoepjes met hem. Helaas heeft Guido dit moeten missen; hij was een paar weken in Houston voor zijn werk.

Daarna volgden diverse kerstfeestjes bij Mila en Kyran in de klas. Veel knutselen en veel hapjes om te eten, bij beide klassen!

Santa Claus bezocht de school even en thuis bleken we bezoek gehad te hebben van Santa Nicolaus, de Oekraïense Sinterklaas, die op 19 december cadeautjes brengt. Wat boffen die kinderen toch om in een ander land te wonen!

Kerst hebben we in de warmte doorgebracht, bij Dirk, Kristien en Roos in Dubai. Voor hun was het misschien winter, maar wij hebben genoten van de zon, de zomerkleren en het zwemmen buiten. Heerlijk bijgekletst, prachtige moskee in Abu Dhabi bezocht en ook nog gepicknickt in de woestijn. Super paar dagen.

Nu tellen we af naar Oud&Nieuw. Dit vieren we thuis in Kiev, gezellig met z'n vijven. Bijzonder om nu te wonen in een land dat zo verdeeld is. We hopen dat de toekomst van Oekraïne er een is van ontwikekling.

We wensen jullie allemaal een goed, gezond 2014!

 

10 december: weer een dag op Maidan

Al drie weken, na het bevriezen van de voorbereidingen voor de associatieovereenkomst met de EU, zijn er protesten in het centrum van Kiev. Deze werden heviger toen eind november de politie demonstranten vroeg in de ochtend aanviel.

En de protesten duren voort. Eigenlijk heel vreedzaam maar zeker af en toe met een heftig tintje. Het leeft heel erg hier in Kiev. Ook al wordt het steeds kouder (-7 vandaag overdag), dit weerhoudt de demonstranten niet om te blijven komen.

Wij merken er in onze buurt weinig van. De demonstraties vinden plaats op Maidan en Kreshatik in het centrum. Dit is een aantal kilometers bij ons vandaan. Ook de school ligt buiten het centrum en gaat gewoon door. Wel worden we door de school en Guido's werk op de hoogte gehouden van veranderingen en bijzonderheden.

 

1 december: wat een weekend!

Het is een weekend van uitersten, lijkt het . Gisteren hebben we, met 3700 andere mensen, de finale bijgewoond van het Junior Songfestival. Bijzonder om in de zaal te zitten en te kijken naar alle kleine sterren. Jammer natuurlijk dat Nederland niet gewonnen heeft. Aan ons gejuich zal het niet gelegen hebben.

Vandaag horen we uit de eerste hand van vrienden hoe het op Krechatik is, de grote winkelstraat met het Onafhankelijkheidsplein. Hoeveel mensen er zijn, weet ik niet, maar het zijn er dui-zen-den. Zoveel mensen die de straat op gaan om te protesteren. Wij wonen te ver van het echte centrum om het te zien. Gelukkig, want het voelt onheilspellend. Shell waarschuwt om niet het centrum in te gaan en ook de school houdt ons op de hoogte. Aangezien ook die uit het centrum ligt, gaat de school morgen gewoon open.

 

1 december: Russisch in de familie

Elke zondagmorgen hebben Guido en Tamara Russische les. Dat vlot nog niet heel goed; de woordenschat blijft klein. Meer oefenen is hier het sleutelwoord. Of vragen aan de kinderen. Want als Guido aan Ivar vraagt wat het woord voor 'trein' is, komt er zonder aarzelen 'poëst' uit. En andere transportmiddelen als vliegtuig, motor en boot worden zo door Kyran verteld! Kinderen mee als tolk in het vervolg.

 

29 november: weer een maand voorbij

De maand november is alweer voorbij. Men bereidt zich voor op de winter, de ergste gaten in de weg worden nog snel gevuld, de laatste bladeren worden weggeharkt en overal wordt nog gebouwd zolang het kan. De eerste sneeuw is ondertussen gevallen, maar meer dan wat vlokken zijn het nog niet.

Tamara is de kou een weekend ontsnapt. Ze is naar Ilse in Istanbul geweest. Een prachtige stad en natuurlijk super om bij te kletsen. Lekker gegeten en nieuwe stukken stad ontdekt, vooral Tamara uiteraard.

Verder hebben we in het weekend veel gewandeld in het bos en gefietst bij het expo center en aan de kade.

De kinderen hebben het nog steeds erg naar de zin op school. Kyran heeft veel uitstapjes gehad in het kader van zijn transport-unit. De kinderen zijn met de bus geweest, hebben ontdekt hoe de metro werkt en hebben een bezoek gebracht aan het treinstation.

Mila heeft net de unit 'hoe jezelf uit te drukken' afgerond en heeft met de klas een bezoek gebracht aan het nationaal museum en een van de poppentheaters.

Verder zijn we natuurlijk in de ban van Sinterklaas. De pieten hebben de schoenzetkalender achtergelaten dus het is helemaal duidelijk wanneer de pieten in Kiev zijn. Het blijft nog wel spannend of de SInt tijd heeft om op 5 december in Kiev te zijn. Die zaterdag komt hij in ieder geval. Op de terugweg naar Spanje gaat hij via Kiev.

 

31 oktober: trick or treat

Ook hier op de internationale school wordt Halloween gevierd. Om 5 uur mochten alle kinderen 'trick or treat'en. Dat wil zeggen een rondje langs de klaslokalen om snoepjes te verzamelen. Verkleed, dat wel. Het spookhuis heeft Tamara niet van binnen gezien: Kyran was toch erg onder de indruk van de vele enge geluiden, schrikeffecten en donkere ruimte.

Nog even buiten spelen in de speeltuin en daarna aan papa de buit laten zien.

 

28 oktober: Kyran's gedachten

Dat Kyran echt wel oplet als we wat vertellen of als hij naar het Jeugdjournaal luistert, bleek toen in de klas het nieuwe thema 'vervoer' werd behandeld. Op de vraag 'welke vervoermiddelen ken je allemaal?' kwamen niet alleen de gebruikelijke antwoorden, maar Kyran riep meteen 'solar car' toen de Nederlanders net daarvoor de Solar Race in Australi?hadden gewonnen!

De herfstvakantie zit er weer op en op school mochten alle kinderen in de klas vertellen wat ze gedaan hadden. Kyran vertelde dat hij met opa en oma naar de zee was geweest. Wat hij daar gedaan had? "I went to the beach and I listened and watched the water".

 

28 oktober: oma en opa weer naar huis

De vakantie zit er weer op. Opa en oma zijn weer richting Heeswijk. Het was super dat ze er waren. We hebben een aantal heerlijke dagen op de Krim doorgebracht. Prachtig weer en veel gezien: Yalta, met zijn kastelen, strand en prachtige uitzichten, de verboden stad Balaklava en Sevastopol, de woongrotten van Bakchysarai. Allemaal mooi.

De rest van de dagen hebben we thuis doorgebracht. Er moest flink geknutseld worden: 8 ridderhelmen en 5 prinsessenhoeden moesten af voor het feestje van Kyran. En dat was gelukt. Beetje jammer was het wel toen de helft van de kinderen niet konden komen omdat het vliegtuig vertraging had. Maar het was toch een leuk feestje.

 

10 oktober: toch nog een nazomer?

Toen we vorige week de kachel al aan gingen doen omdat het overdag maar 4 graden was, 's nachts al een paar graden vroor en de eerste sneeuw was gevallen, leek het echt of de winter al begonnen was. Maar het is weer helemaal omgedraaid: een heerlijk zonnetje en 17 graden! Toch nog een nazomer, yeah!

 

9 oktober: uit de luiers?

Het lijkt er echt op: Ivar is zindelijk aan het worden. Hij draagt sinds een paar dagen alleen nog een onderbroek overdag en dat gaat bijna de hele tijd goed. Hij vindt het fantastisch om net als zijn grote broer en zus een 'ondeboek' te dragen en naar de wc te gaan. Het einde van een aantal jaren overal met extra luiers naar toe lijkt in zicht. Grote man!

 

27 september: adressen aangepast

Het Shell kantoor is verhuisd afgelopen zomer. Daarmee is ook het postadres veranderd. Mocht je post willen sturen, dan kan dat naar een postbusnummer in Nederland of naar een nieuw adres in Kiev. Het huisadres is hetzelfde gebleven.

De precieze adressen staan onder contact.

 

25 september: opa Ierland en oma Joke op bezoek geweest

Helaas, het zit er al weer op: het bezoek van opa Ierland en oma Joke aan Kiev. Afgelopen woensdagnacht heeft Guido hen van het vliegveld gehaald en gisteren hebben we hen weer uitgezwaaid. Het waren een paar erg gezellige dagen. Heel jammer dat het weer niet meewerkte. Het was koud maar vooral erg nat. Vrijdag en zaterdag heeft het echt alleen maar gegoten. Op zondag was er zowaar wat blauw te zien maar dat was weer weg op maandag.

Gelukkig hebben we toch vanalles kunnen laten zien: het kloostercomplex Lavra met zijn onderaardse gangen, het Onafhankelijkheidsplein, een aantal van de vele kerken, de markt, mooi museum Arsenaal en de botanische tuinen. En natuurlijk was er ook tijd om te spelen, te bouwen en te kletsen. Gezellige paar dagen!

 

18 september: een zonnige dag!

He, he, eindelijk weer een paar warme dagen. De afgelopen weken leek het er steeds meer op dat de herfst zijn intrede had gedaan. Overdag 12 graden, veel regen, 's nachts een stukje kouder..... de kachel stond al aan! Maar vandaag lijkt er toch een nazomer te komen. Met een heerlijke 24 graden overdag was het heerlijk buiten. 'Babiye leto' kan nog komen dus.

Babiye leto betekent 'babushka summer' (babushka is oma) en dat betekent weer iets van heerlijke nazomer. We wachten af.

Niet alleen voor ons fijn als het mooie weer aanhoudt, maar ook voor opa Ierland en oma Joke. Ze zitten in het vliegtuig en landen bijna. Leuk leuk leuk!

 

15 september: in het ritme weer

De school is al weer drie weken bezig. Alles lijkt weer alsof het nooit anders geweest is. Op tijd opstaan (erg wennen!), ontbijten en voor 8 uur de deur uit om op tijd op school te zijn. Mila heeft het naar haar zin in de klas, al moet ze wennen aan de grotere mate van structuur en strictheid. Kyran heeft de eerste week erg moeten wennen maar vindt het nu fantastisch in de klas. Hij is apetrots dat hij zijn eerste Russische les heeft gehad, is blij dat er nog steeds autootjes zijn om mee te spelen en geniet van alle (voor)leesmomenten.

Ivar is nog lekker thuis, fietst met Tamara, wandelt met Lena en speelt een heleboel. Tamara is druk met de start van de Nederlandse school en is begonnen met een stukje vrijwilligerswerk. Een keer per maand brengt ze, samen met een aantal anderen, eten naar diverse hulpbehoevende mensen. Een kijkje in een heel ander stuk Kiev. Bijzonder om te doen.

En ook weer tijd om de website te updaten. Wordt aan gewerkt, foto's van juli in Nederland staan online. De rest volgt.

 

27 augustus: de eerste schooldag

De vakantie zit er weer op. Mila en Kyran zijn vandaag weer op school begonnen. Mila zit nu in Grade 2 (groep 4) en Kyran mag vanaf vandaag ook naar 'het grote gebouw' want hij zit in Kindergarten (groep 2). Ze vonden het allebei heel spannend, maar toen Tamara om half 10 nog even door het raam bij de klas keek, waren ze heerlijk bezig.

 

26 augustus: grote kleine man

Onze kleine man wordt steeds groter. Hij heeft de afgelopen maand heel veel woorden bijgeleerd en probeert echte zinnen te maken. Dat lukt nog niet helemaal maar hij is op de goede weg. Een aantal woorden zijn nog in 'Ivar-taal': hij doet alles 'vof' (zelf) of hij vraagt het aan JijJij (Mila, al zegt hij ook steeds vaker Mila) of Kie (Kyran). De kleuren kent hij bijna allemaal, helemaal of bijna helemaal goed: geel, groen, wiet, rot, lauw, buin, ojanje, sart, paa en pien (het enige Engels: pink). Zijn zinnen worden ook steeds langer en begrijpelijker. Langste tot nu toe; "mama jij helpen mij jas open doen?'

Maar het opvallendste voor ons was toch wel dat hij opeens een aantal automerken kent. En dus ook de desbetreffende auto's op straat herkent. Hoor je plotseling 'vovoooo' als je loopt (Volvo) of 'BB' (BMW)! Scheelt zeker dat hij een oudere broer heeft die ook opeens automerken interessant vindt.

 

20 juli: vakantie!

Al een maand hebben we nu vakantie. De tijd vliegt voorbij. We hebben 10 dagen een stukje Oekraïne ontdekt (zie bij vakantie). De kinderen vermaken zich in de tuin met een zwembadje, stoepkrijt en de trampoline. Ze hebben zelfs een paar dagen in de tuin gekampeerd, alleen. Tamara heeft een spelletjesochtend meegeorganiseerd voor een straatkinderen project. Heel erg leuk om te doen en voor herhaling vatbaar.

Morgen vertrekken Tamara en de kids naar Nederland. Guido moet werken en volgt half augustus. Wie weet tot dan!

 

20 juni: van alles wat

En zomaar ging de lente in een klap  voorbij en is het hoogzomer. Boven de 30 graden, een onweersbui af en toe, en alles is de grond uitgeschoten! De tuin ligt vol met onvolgroeide appeltjes en peertjes, met paardenbloemen, maar ook met heeeerlijke aardbeien. Een struikje, net naast de waterkraan voor de tuinslang, levert echt lekkere, grote, sappige aardbeien. Dat vindt Ivar ook, en dat komt hij af en toe met rode handen en rode wangen laten zien.

Het project ‘gras?van onze huisbaas is niet gelukt. Gewoon wat graszaad strooien tussen de paardenbloemen is gedoemd te mislukken, ook al is het “erg sterk zaad?

Guido heeft wat maatjes om te mountainbiken en trekt elke week het bos in. Gewoon, fietsen vanaf huis. Een kwartiertje naar het ontmoetingspunt en dan lekker heuveltje op heuveltje af door het bos. Af en toe kom je dan wat leuks tegen ook. Een verlaten planetarium, of verlaten bombastische gebouwen om de hoogtijdagen van de oude Sovjet Unie te laten zien.

Ondertussen zijn we ook begonnen met Russische les, thuis. Een docent bezoekt ons en anderhalf uur lang zweten en hakkelen we onze woordjes en zinnetjes. Maar het heeft wel zin! De eerste pasjes naar voorzichtige communicatie in het Russisch worden gezet door Tamara, en Guido kan het een en ander oppikken van de conversaties met leveranciers.

Tamara heeft misschien een ingang gevonden om eens iets anders te doen dan ronddraaien in het expatkringetje: een vriendin is erg actief met liefdadigheid en weeshuizen. Wellicht komt daar nog iets leuks uit.

De kinderen hebben het nog steeds prima naar de zin op school. Kyran heeft een paar leuke schooltrips gemaakt naar het museum en de dierentuin. En zowel Mila en Kyran zijn met de klas gaan klimmen in de bossen. Superleuk!

 

Nog een week school en dan is het alweer grote vakantie! We doen niet mee met de traditionele grote exodus dan. Eerst nog een week in Kiev blijven, en dan een kleine twee weken op pad richting Karpaten. We zijn benieuwd!

 

18 april: warmer en warmer

Vandaag al weer 25 graden, het gaat snel omhoog. Gingen we van winterjas, naar lentejas, als het zo door gaat hebben we geen jas meer nodig!

Tamara heeft weer een heerlijke wandeling in de botanische tuinen gemaakt met Ivar, zijn vriendinnetje Sophia en haar mama. De driewieler van Rian doet het nog steeds!

 

18 april: Venetiaans carnaval

Afgelopen zaterdag hebben Guido en Tamara het eerste feestje sinds lange tijd gehad. Kinderen bij de Russische oppas achtergelaten (spannend, maar het ging goed) en op weg naar het themafeest van de PTA (parent teacher association) van school. Bedoeling was om te bieden op artikelen en activiteiten en zo extra geld in te zamelen. We hebben niet geboden op het uur voetbaltraining van een van de Oekraïense topspelers (7000 dollar was wat boven ons budget!), maar Mila heeft wel binnenkort een prinsessenfeestje op school met diverse vriendinnetjes. Ze is helemaal blij!

Wij hebben ons prima vermaakt op het feest, lol gehad met bieden en overbieden, lekker gegeten en gekletst. Leuk!

 

17 april: lente!

De lente is begonnen! Heerlijk om gewoon in  broeken te lopen, geen skibroeken meer, geen dikke winterjassen. Alle handschoenen en mutsen zijn al gewassen en opgeborgen. De afgelopen twee dagen was het 21 graden en een strak blauwe lucht. Meteen zin om buiten te zijn. Ivar en Tamara zijn meteen gaan fietsen, weer even wennen na het vele autorijden in Maleisi? Dan blijkt ook dat ons huis echt op een heuvel ligt..... pfff.

 

16 april: opa en oma weer in Nederland

Opa en oma zijn al weer ruim een week terug naar Nederland. We hebben genoten dat ze hier waren. We hebben vanalles gedaan en vanalles meegemaakt. Het begon natuurlijk al met de grote hoeveelheid sneeuw en de vele stroomstoringen die daarop volgden. Zaterdagmiddag, na de eerste storing, volgde er nog een, met een grote knal. Het duurde daarna tot zeker 11 uur 's avonds voordat we weer verwarming hadden. Gelukkig brandde de open haard en is de kamer groot genoeg voor 7 mattrassen. Maar het was niet nodig. Het enige wat het niet meer deed, was de koelkast. Vijf dagen hebben we de sneeuw buiten als koelkast gebruikt. En dat ging heel goed!

De kinderen waren helemaal trots dat ze hun school en huis konden laten zien. Ze hebben voornamelijk 'sleep over's gehad bij opa en oma in de kamer, super!

Verder hebben we veel van Kiev gezien, het Lavra met zijn grotten, het onafhankelijkheidsplein, diverse kerken en het poppentheater. En natuurlijk is er ook gewoon heel veel gespeeld. Super dat ze er waren!

 

30 maart: weer meer sneeuw

Net nu we dachten dat de sneeuwstorm van afgelopen weekend het laatste staartje van de winter was, is er vannacht weer 15cm sneeuw gevallen. En het sneeuwt nog steeds. Guido en opa hebben flink lopen scheppen en het pad is (voorlopig) weer schoon. Oma en opa hadden gehoopt op een lente in Kiev, maar zitten midden in het winterweer!

Onze plannen van vandaag, lekker wandelen in de stad, moeten we maar veranderen in sleeën, binnen spelen of wat tripjes naar de elektronikazaak. Afegelopen donderdag hebben we 12 uur zonder stroom gezeten, en het lijkt erop dat dit provisorisch toen gemaakt is. Vannacht is er, met een luide knal, een stroompiek geweest. Weer gemaakt door het elektriciteitsbedrijf, maar helaas.... de dvd-speler, satelietontvanger en ipod-speler zijn gesneuveld. De tv was beschermd met een speciale stekker, gelukkig.

 

25 maart: een vrije dag

Zomaar een dagje vrij, erg lekker eigenlijk. Veel spelen, maar ook huiswerk maken. Mila's juf had via email een aantal opdrachten gegeven die netjes gemaakt zijn.

De doorgaande wegen zijn alweer sneeuwvrij. Boodschappen doen ging daardoor redelijk gemakkelijk. Het meest lastige was om af en op onze oprit te komen.

Vanavond hebben we een overbuur geholpen met graven. Zijn auto stond redelijk diep in de sneeuw en de arme man had alleen een heel klein schepje. Ging toch wat sneller met een sneeuwschep en schop erbij. En we moesten toch graven, want de sneeuwschuiver had de weg wel mooi vrij gemaakt maar al de sneeuw lag dus mooi op onze oprit. Daar zou geen doorkomen aan geweest zijn morgen! Maar nu is het weer mooi vlak. Dat moet morgen lukken, naar school komen.

 

24 maart: sneeuwvrij

In Kiev is de noodtoestand uitgeroepen. Er is zo veel sneeuw gevallen, die voor erg veel overlast zorgt. Veel wegen zijn niet meer begaanbaar, op andere plekken staan lange files. Op een snelweg is de middenrail doorgezaagd om de mensen door te kunnen laten en de file te kunnen oplossen.

Zo erg is het bij ons in de straat nog niet. De weg is begaanbaar, al is het nu eenrichting verkeer geworden. Wel zie je voornamelijk 4x4 auto's rijden, de 'normale' auto's slippen weg en komen de heuvel niet op.

Morgen is er geen school. De wegen zijn te slecht en de school is niet bereikbaar. Alle overheidsinstanties hebben morgen vrij (tenzij ze zich bezig houden met sneeuwruimen) en Guido werkt morgen thuis. Hij waagt zich niet in de overvolle metro en de grote hoeveelheid sneeuw op straat.

Gelukkig is het niet alleen maar vreselijk. Wij hebben ons vandaag prima vermaakt op straat met de slee en buiten in de tuin!

 

23 maart: van regen naar zonneschijn naar sneeuw

Wat een begin van de lente. Een week geleden begon het met regenen. Volgens onze hulp een teken dat de winter over was en dat de lente eraan kwam ("nu regent het een maand en dan is het mooi weer" was het commentaar dat we hoorden). Net voor het weekend was het echter prachtig weer, paar graden boven nul, zonnetje, blauwe lucht. Heerlijk, echt een begin van de lente. Dachten we.....

Gisteren is het begonnen met sneeuwen en dat is pas net weer opgehouden. Ergens lazen we dat er het afgelopen weekend 50 cm sneeuw gevallen is, ten opzichte van 47 cm gemiddeld in de maand maart! We hadden in ieder geval moeite om het paadje schoon te houden. En de geplande zaterdagles van de Nederlandse school is afgeblazen; bijna niemand kon op school komen! Toen we eenmaal ons paadje schoonhadden, kon de auto rijden en konden we in ieder geval boodschappen doen. De rest van de dag hebben we binnen gespeeld (Kyran en Ivar) en buiten in de sneeuw (Mila).

Foto's volgen, ook van de andere activiteiten in deze maand, maar we hebben problemen met het laden van foto's.

 

11 maart: cultureel weekend

Het was een belangrijk weekend in Oekraine. Vrijdag 8 maart was het Internationale Vrouwendag, een dag die heel groots gevierd wordt hier. Veel bloemen zagen we overal, ballonnen te koop en veel cadeautjes voor alle vrouwelijke werknemers en zakenrelaties. En ook Guido heeft er aan gedacht: hij heeft een heerlijke appeltaart gebakken voor zijn collega's (met een beetje hulp van Tamara).

Of het nu allemaal voor Internationale Vrouwendag was, weten we niet. Achteraf bleek het ook moederdag te zijn hier in Oekraine. Dat hadden we even gemist.

Hoe dan ook, we hadden wel vrijdag vrij. Tijd voor wat culturele uitstapjes. Op vrijdag gaan we met de metro richting kabelbaan. Een ritje van niets, maar wel heel leuk. Daarna lopen we naar de St. Andrew kerk bovenop de heuvel. Een prachtige kerk, van buiten en zeker ook van binnen. Er werd net de communie uitgedeeld aan een aantal gelovigen. Mochten we even kijken en luisteren naar het prachtige gezang. In de kou lopen we naar de bakker voor een lekkere lunch en dan gaan we met de metro weer naar huis.

Op zaterdag gaan we naar het oorlogsmuseum. Een prachtig, sober, museum dat een goed beeld geeft van Oekraine in de Tweede Wereldoorlog. Het museum zelf is gevestigd in de voet van Rodina Mat, een vrouwelijke strijder van 62 meter hoog, gemaakt van titanium. We hadden gelezen dat je naar boven kon, tot in de hand, maar helaas, geen kleine kinderen naar boven. Als we even later foto's zien van hoe je naar boven klimt, snappen we het: een klein brandweerladdertje in de open lucht lijkt het (gelukkig wel in een ijzeren kooi, zodat je niet meteen valt). Geen uitzicht over de stad dus. Wel nog een bezoek aan een grote hoeveelheid oorlogsvoertuigen, varierend van tanks, boten, jeeps en een Mig waar je in mag. De kinderen vinden het jammer dat ie het niet meer echt doet!

Na deze culturele dagen, hebben we een heerlijke relaxte zondag. Binnen, want buiten sneeuwt het.

 

6 maart: rekenwondertje

's Avonds na het eten is het tijd om met Mila huiswerk te maken. Deze keer is het een rekenbingo, spelenderwijs oefenen met rekenen. Kyran doet ook mee, voor zover hij kan. Helemaal verbazingwekkend om te merken dat hij zonder problemen dezelfde rekensommen kan maken. Mila moest uitrekenen hoeveel 26-13 was, om te kijken of het getal op haar bingokaart stond. "Oh", zegt Kyran, "makkie, da's 13"! En Mila moest hard nadenken.

 

4 maart: weekend met vrienden

Heerlijk weekend gehad. Op zaterdag was het school; er moeten lessen worden ingehaald omdat de school later dan gepland van start is gegaan in september. Het is echt een gewone lesdag, maar gelukkig met een speciaal tintje: ijsjes! Daarna hebben we heerlijk geborreld en gegeten bij vrienden. Leuk om te zien dat de kids het steeds beter volhouden om langer wakker te zijn. Om 9 uur gaan we naar huis, geen probleem, zelfs voor Ivar niet.

De volgende dag gaan Tamara en Mila naar de zumba-les. Voor allebei de eerste keer, maar heel erg leuk. Mila wilde, samen met de andere kinderen, eerst de kat uit de boom kijken maar kwam helemaal los na de pauze. Een superleuke juf die de kinderen heel enthousiast kreeg. Tamara's spieren waren wel te voelen na afloop. Komend weekend is het weer en Mila staat al te springen.

We sluiten het weekend af met vrienden die bij ons komen eten. Kinderen spelen samen en wij kletsen. Prima!

 

24 februari: weekje vakantie

Afgelopen week was het voorjaarsvakantie. Heerlijk een weekje vrij om bij te komen van de eerste weken in een nieuw land. Mila, Kyran, Ivar en Tamara zijn een aantal dagen naar Nederland geweest.

De kinderen hebben een supertijd gehad bij oma en opa in Heeswijk. Vol enthousiaste verhalen kwamen ze terug in Den Haag: heel veel gespeeld, gefietst en nog meer gespeeld. Ivar wilde niet meer mee terug naar Den Haag, 'nee' bleef hij zeggen.

Tamara ondertussen heeft ook een supertijd gehad in Den Haag: vriendinnen zien, winkelen, lezen....!

Afgelopen vrijdag zijn we weer thuis gekomen. Zaterdag stond in het teken van spelen en meer spelen, alles weer even leuk. Plus nog wat schilderijen ophangen, muurtjes verven en een middagwandeling langs de Dnjepr, lekker in de sneeuw.

Vandaag hebben we een bezoek gebracht aan het Openlucht museum. De weg ernaar toe was klein en spannend (en bleek niet de hoofdweg). Veel huizen van vroeger, sommigen geopend, een aantal molens en wat grote eieren, onduidelijk wat deze daar deden. Veel sneeuw ook, dus we komen snel weer terug met slee.

 

4 februari: weer internet!

De hele ochtend is er gebeld, "gbrmski... gbruski... hmhm...ruski... internetti??". Tenminste, zo klonk het voor Tamara. Ze begreep er wel uit dat men hard bezig was om het internet weer aan de praat te krijgen. En met succes! Dus nu een aantal opgespaarde berichten van de afgelopen dagen.

 

2 februari: ons eerste uitstapje!

Op onze vorige postings waren we in de eerste week al op pad maar toen was er niet zoveel sneeuw om mee te kampen (jawel, we zijn nog in de culture shock door alles te vergelijken).

Dit weekend gingen we naar een van Kiev’s zeven wonderen: de larva, eh, ik bedoel de Lavra. Een uitgebreid kloostercomplex, gesticht in 1051, op de Pechersk berg waar wij ook op wonen (Pechera betekent grot, maar ook “keevie? wat toch wel op het engelse cave lijkt, betekent grot).

Voor de verandering was het weer een keer ruim boven nul, en niet grauw bewolkt, dat maakte het ook wel leuk.

Heel mooi, vol met orthodoxe kerken met hun groen-met-gouden koepels en ikonen, ouderwetse huisjes, kasseien straatjes. De kinderen vonden het allemaal wel leuk, maar spelen met de hopen sneeuw was toch iets leuker. Wederom werden we door een oplettende voorbijganger erop gewezen dat we niet zo dicht langs de muren van huizen moesten lopen omdat er pakken sneeuw en ijs naar beneden kunnen komen donderen, soms met dodelijke ongelukken tot gevolg.

Het bijzondere is ook dat de berg vol met grotten en gangetjes zit, waar de monniken woonden, werkten en stierven. Van sommigen liggen de mummies er nog, prachtig aangekleed en opgebaard in glazen kistjes. En net als bij sneeuwwitje, werden ze gekust door vele devote bezoekers. Alleen kwamen ze hier niet meer tot stoffelijk leven. De grotten die wij te zien kregen vielen een beetje tegen. Prachtig wit gestuct en betegeld. Niet de grotten die ik me had voorgesteld, maar ja, ze hebben er bijna 1000 jaar aan kunnen werken...

 

1 februari: eerste les Russisch

Guido was in Maleisi? al begonnen met Russisch, Tamara heeft vandaag haar eerste les gehad. Online, wel te verstaan, dus achter de computer. Geen idee of er veel van blijft hangen, maar wel heel leuk om weer met een taal bezig te zijn. Voorlopig blijft het nog wel handen-en-voeten-werk als ze wat wil weten. Het zijn vooral losse woordjes die nu geleerd worden.

 

31 januari: sneeuw, sneeuw en sneeuw

Het blijft maar vallen vandaag. De hele dag dwarrelen prachtige witte vlokken naar beneden. Mooi om te zien, wat lastiger om in te rijden. De strooiwagens rijden af en aan. Op straat zie je overal mensen met sneeuwschep en bezem in de weer. Het is hier verplicht je eigen stoep schoon te houden en mensen houden zich hier heel goed aan. Bijna overal zijn de stoepen schoon. Dus ook Tamara heeft vandaag in de sneeuw staan sneeuwruimen. Voordeel van de losse sneeuw is dat het zich gemakkelijk laat ruimen. Nadeel is uiteraard dat binnen een uur het pad weer helemaal vol zit. Na de derde keer scheppen had ze toch behoorlijke spierpijn! Sportschool niet meer nodig.

 

30 januari: wat kost dat nou?

In een ander land is het altijd weer wennen en zoeken welke producten er in de supermarkt te koop zijn. Bekende merken zijn hier opeens niet te krijgen, alles is in het Russisch en hoe weet je nu of iets met of zonder knoflook is? (want wat is knoflook in het Russisch?)

De meeste Russische of Oekraïense producten zijn prima te betalen, maar helaas weten we nog van een hoop de toepassing niet. Vooral het 'Westerse eten' is aan de prijs. Zomaar wat voorbeelden: 89 Hrivna (de Oekraïense munt) voor een potje pesto (dat is 8,90 euro), zalm uit de diepvries 172 Hrivna (ruim 17 euro dus), maar koekjes zijn maar 4.... Ook tomatensaus en ketchup zijn er in alle varianten en allemaal heel goedkoop.

Op zoek naar alternatieven dus of gewoon niet aan denken. (en voor degenen die voorstellen om pesto zelf te maken: die keer dat er basilicum was, kostte ie 9 euro).

 

25 januari: koud en kouder

De afgelopen dagen was het een aangename temperatuur hier: rond het vriespunt of iets eronder overdag. Het leek bijna warm. Vandaag was het echter weer echt winter: -9 was het! En ook al scheen het zonnetje, de wind maakte het koud. De sneeuwbroeken tijdens de schoolpauzes zijn dan geen overbodige luxe.

Vandaag was de eerste koffiemorgen voor Tamara. Shell heeft hier geen Outpost (partnernetwerk) maar een koffiemorgen met diverse partners is te regelen. Omdat de afspraak midden in het centrum is, besluit Tamara met de metro te gaan. Kiev heeft een goed metrosysteem, met diverse lijnen die onderling goed verbonden zijn. Het oogt heel oud en het ligt diep onder de grond, getuige de heel lange roltrappen naar boven. Maar het werkt prima met elke paar minuten een metro.

Helaas werkte Tamara's orientatievermogen niet zo goed als de metro: een lange wandeling tot ze bij het juiste appartement was! En dan is -9 best wel koud. Vooral Ivar was heel blij dat we er waren.

 

25 januari: de zon!

Gisteren hebben we voor het eerst sinds begin januari de zon gezien. Daarvoor was het vooral grijze lucht. Wat een verschil maakt dat, mooie blauwe lucht en witte sneeuw. Het lijkt bijna wintersport.

 

24 januari: nog een paar dozen....

.. en dan zijn alle 296 dozen uitgepakt. De grote spullen staan al sinds de eerste dagen, net als de meeste keukenspullen (waarbij we hulp kregen van de verhuisploeg met uitpakken). De afgelopen week was het vooral elke avond een paar dozen uitpakken. Voor de kinderen leek het wel sinterklaas: al het speelgoed, ook dat wat ze vergeten waren, was er opeens weer! Wij vonden het vooral grappig (en soms frustrerend) om te zien hoe de inhoud van de doos kan afwijken van wat er opgeschreven staat. Ook heel frustrerend is dat er diverse schroefjes samen met het pakpapier verdwenen zijn. Voorlopig dus nog geen bureau om aan te zitten.

Ook al zijn alle dozen uitgepakt, het is nog niet klaar. Veel spullen staan nog in de kelder met het idee 'daar vinden we nog wel een plekje voor'. Nu het eerste bezoek gepland staat, hebben we een deadline voor het vinden van deze plekjes.

 

14 januari: de vracht!

Morgen gaat het echt gebeuren (inshallah dan nog steeds): de vracht wordt om 9 uur geleverd. Vandaag heeft de huisbaas al zijn meubels die we niet wilden, opgehaald. Het huis is leeg, onze spullen kunnen erin.

 

14 januari: nog wat meer gedachten..

Er zijn zoveel dingen die opvallen, alleen is het de kunst om ze ook nog te onthouden als we 's avonds achter de pc zitten. Hierbij nog een paar:

* de lucht is zo droog, zeker vergeleken met Maleisi? dat we allemaal last hebben van ongelooflijk droge lippen, met kloven en al, en een hele droge huid. Flink smeren dus.

* het is dan wel heel prettig dat alle automobilisten stoppen voor voetgangers op zebrapaden, maar voor ons is het wennen om dus altijd op te letten. Voetgangers gaan er vaak van uit dat auto's toch wel stoppen. Heel goed opletten dus!

* moesten we in Maleisi?op de stoep dicht tegen de huizen aanlopen, ver weg van de weg om te voorkomen dat een brommertje je tas zou stelen, hier is het precies andersom: graag zo dicht mogelijk bij de weg en ver weg van de huizen, om te voorkomen dat ijspegels op je hoofd vallen. Tja, elk land zijn regels.

 

13 januari: de militia op bezoek

We hadden uitgeslapen vandaag, misschien dat Guido daarom in topvorm was. Het oude record van Syri?sneuvelde vandaag. Kostte het in Syri?drie weken om met de politie danwel het leger in aanraking te komen, nu was het al na een week.

Omdat we hadden uitgeslapen hadden we wat weinig tijd tussen ontbijt en nog even naar het huis gaan en lunch bij mensen van school. Bij het huis zouden we alleen even wat sneeuw ruimen, opdat de verhuizers de volgende dag makkelijk zouden kunnen uitladen. Garage open, kinderen uit de auto pellen, en dan de scheppen en bezems pakken, en werken maar. Na een minuut of vijf komt de politie aanrijden, uitstappen, mitrailleur losjes om de schouder. Kennelijk is ons huisalarm ook verbonden aan de garage, en was het al die tijd al aan het afgaan, en kwamen ze toch maar even controleren wie we waren. Guido had wel zijn paspoort kopie, maar we hadden geen kopie van ons huurcontract, noch het nummer van de huisbaas bij ons. Shell duty manager gebeld om in elk geval uit te laten leggen wie wij dan toch dachten te zijn. Guido hoefde nog niet mee naar het bureau maar moest toch wel de huisbaas zien op te sporen. Dat lukte uiteindelijk en de politie vertrok na nog wat telefoontjes. Pffff.

Daarna alsnog naar de lunch. Een inimienie beijsd weggetje waar we toch wel een aantal keren met de bodem tussen de wielen op het hoge ijs kwamen, maar we redden het tot op de oprit. Prachtig huis, met voldoende speelgoed voor Ivar en Kyran. Na de lunch buiten spelen, Mila tenminste. Met de slee op naar een mooi hellinkje. Mila vermaakte zich prima. Wij ons ondertussen ook.

 

12 januari: zomaar wat gedachten over de eerste week

We zijn al weer bijna een week in Kiev. De tijd vliegt voorbij, vooral veel autorijden en ontdekken. Hierbij wat gedachten:

* Vergeleken met Maleisi?is het verkeer hier zo prettig. Men blijft in dezelfde baan, knippert  bij het wisselen, laat mensen voor als nodig en vooral, stopt voor voetgangers. Geweldig!

* Het is erg onhandig om geen Russisch te spreken maar vooral te lezen. Want welk kuipje van de 20 soorten is nu boter? Of hoe vind je nu het knopje van de appels bij de fruitweegschaal als er alleen Russische woorden staan? Gelukkig proberen mensen je best te helpen, al spreekt niemand Engels.

* De gemiddelde gezichtsuitdrukking van de Oekraïners is niet vrolijk. Maar dit betekent niet dat men onaardig is.

* Ook al is het maar 10 minuten rijden van school naar ons nieuwe huis, het kost minstens een half uur om van huis naar school te gaan. Tamara is er nog niet aan gewend dat de kinderen eerst ingepakt moeten: skibroek, sokken, dikke schoenen, daarna niet meer door het huis lopen want anders is alles vies, jas aan, muts op, wanten mee voor straks... En uiteraard willen deze Maleisische kindjes in de auto alles weer uit ("want het is zo waharm") en begint het gedeeltelijk opnieuw na het parkeren van de auto. Daarnaast is het weggetje naar school zo vreselijk besneeuwd en beijsd, dat Tamara hier niet overheen durft te rijden (en waarschijnlijk komt de huurauto ook niet omhoog) en dus beneden aan de weg parkeert. Is wel een stukje extra lopen en glibberen, maar dan weten we zeker dat we op school aankomen!

* Hoe snel je went aan de kou, bewijst wel het feit dat het de afgelopen twee dagen buiten warm aanvoelde. Het was namelijk niet -11ºC overdag, maar -1ºC!

* Op school heeft iedereen door dat er een nieuwe familie is. Het is ook nog even zoeken wat waar is, wanneer Mila ergens moet zijn en of de binnenschoenen ook echt bij de klas staan. Het leuke hiervan is, dat veel mensen even een praatje met Tamara komen maken om ons welkom te heten, te vragen of we al een huis hebben, of gewoon om even samen een kop koffie in de cafeteria van school te drinken. Gezellig en een handige vraagbaak!

 

9 januari: huis en spullen

Gisteren hebben we de sleutel gekregen van ons huis. Heerlijk om een eigen plek weer te hebben. Wel een kale plek nog, want de spullen zijn er nog niet. Deze zouden eigenlijk vandaag arriveren, maar helaas werd de chauffeur ziek en kon de vrachtauto niet uit Rotterdam vertrekken. Maar... waarschijnlijk komen de spullen hu maandag. Fijn om weer een thuis te kunnen maken.

Vandaag wordt wel al de luchtvracht geleverd. De kinderen zullen dit heel fijn vinden want er zit vooral veel speelgoed en boeken in. Weer meer om mee te spelen dan de 15 autootjes die ze nu hebben (al gaat dat ook heel goed). Verder hebben we dan weer meer warme kleren, ook heel handig!

 

9 januari: gearriveerd in Kiev

Met zes koffers, 5 stuks handbagage, een buggy en hele dikke jassen stonden we afgelopen zondag op Schiphol, op weg naar Kiev. Daar bleek dat we de jassen ook wel nodig hebben: op dit moment is het -7ºC overdag! Dit heeft de kinderen nog niet gedeerd: ze zijn graag buiten en rollen, met dikke jassen en broeken aan, de hele tijd in de sneeuw. Gelukkig maar. Ivar vindt het vooral alleen maar koud buiten en is blij dat hij weer naar binnen mag.

Gisteren was de eerste schooldag, heel spannend, maar alles is goed gegaan. Mila heeft een heel aardige juf en we hoorden Mila al vanalles vertellen tegen haar. Kyran heeft een juf en een meester en lijkt het ook naar de zin te hebben. Hij heeft in ieder geval heerlijk met de trein en auto's gespeeld. Vanmorgen wees hij zelf de weg naar zijn gebouw en vertelde trots aan Mila dat het zo leuk is en dat hij veel buiten speelt.

Gisteren was ook de Nederlandse les na school. Een lange dag dus. Maar ook daar kwamen ze vol enthousiasme naar buiten. Mila en Kyran zitten in dezelfde klas, groep 1, 2 en 3 zijn bij elkaar gevoegd; het zijn ook maar 7 kinderen bij elkaar!

 

 

This site was last updated 02-02-2015   cheap nhl jerseys maillot de foot pas cher www.fotballdrakter.org